De analyses van de slechte PISA-resultaten verdrinken snel in platitudes en ideologische discours. Gelukkig zijn er uitzonderingen.

Soms is het nuttig om terug te vallen op de primaire bron: hier is dit de OESO.

De laatste editie van hun voortreffelijke podcast over onderwijs besprak de huidige directeur onderwijs, Andreas Schleicher, de wereldwijde resultaten en welke lessen we kunnen trekken om ons onderwijs te verbeteren.

Enkele, soms contra-intuïtieve, vaststellingen:

• leerlingen met een andere thuistaal moet je ook buiten het onderwijs onderdompelen in de taal van het land
• in Westerse landen hebben we de neiging om het onderwijscurriculum zeer breed in te vullen, waardoor men enkel tot oppervlakkig leren komt en leerlingen zich niet meer kunnen concentreren op een grotere taak. In Oost-Aziatische landen is er veel meer focus op taal, wiskunde en wetenschappen, waardoor wel tot verdiepend leren gekomen wordt.
• groepen indelen volgens hun taalkennis, competenties en talenten is omstreden, maar soms ook zeer effectief om kwetsbare studenten sneller te laten groeien
• er is geen correlatie tussen verloning van leerkrachten en de onderwijskwaliteit
• er is geen correlatie tussen grootte van de klasgroepen en de onderwijskwaliteit
• er is wel een correlatie in landen waar leerkrachten intellectueel uitgedaagd worden om de beste lessen te geven in steeds wisselende contexten (en dus de invulboekjes achterwege laten) en de onderwijskwaliteit
• leerkrachten die zich blijven bijscholen, zijn niet enkel vaak betere leerkrachten, maar inspireren ook leerlingen/studenten tot leren en levenslang leren