Sociale ongelijkheid in ons onderwijs

educational-opportunity-for-all_2-2In Vlaanderen kloppen we ons graag op de borst over ons onderwijs, maar op diverse rankings wordt België/Vlaanderen steeds meer ingelopen op vlak van onderwijskwaliteit.

Van de laatste blogpost van OESO-specialist Dirk Van Damme, kreeg ik het toch een koud.
De statistieken tonen dat in het Vlaamse onderwijs de sociale ongelijkheid het grootst is op de US na. Deze ongelijkheid wordt gelukkig in het latere leven deels goed gemaakt door de arbeidsmarkt en de sociale zekerheid.

En dan maar kwetteren over welke taal er op de speelplaats van gesproken worden …
Tijd dat we alle taboes over boord gooien en het conservatieve bastion, dat het onderwijs wel degelijk is, eens volledig hertekenen. Er zal iets meer nodig zijn dan de hervorming van het secundair onderwijs dat nu nog maar een keer werd uitgesteld.

Geplaatst in Nieuws, visie, Internationaal | Tags: | Een reactie plaatsen

Lessen uit de UK

labour_posterboard_hornsey_wood_green_7_may_2015Een kijktip: Labour – The Summer that Changed Everything

Dit is een BBC-documentaire over de verkiezingscampagne van Labour deze zomer, die resulteerde in een ongelooflijk resultaat. De makers volgen enkele campagnevoerders in de aanloop en de nasleep van de verkiezingen. Van de wanhoop bij aanvang door de slechte poll’s, de revolte van de “oude” krokodillen (vaak jonger dan Corbyn) tegen de figuur van Jeremy Corbyn, het sprankeltje hoop, tot de onverwachte overwinning en de consolidering van de vernieuwing in de partij.

Vooral de disruptieve campagne van de Momentum-beweging speelde hierbij een belangrijke rol. Deze jongeren maakten van Corbyn, toch een beetje een saaie, oudere man, een hip merk en het symbool van het linkse reveil.

Er is hoop voor links in Europa.

Geplaatst in Internationaal | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Hoe mensen in armoede bij cultuur betrekken

dkzczehvwaaiid3_0

bron: www.wichelen.be

Volksverheffing, ooit één van de socialistische idealen, was het idee dat we mensen een beter en voller leven konden bieden door hen zoveel mogelijk toegang te bieden tot cultuur in de brede zin van het woord. De eerste bibliotheekwet werd in 1921 uitgevaardigd door de socialistische minister Jules Destrée, niet toevallig twee jaar na de Wet Vandervelde (ook een socialist), die het alcoholmisbruik aan banden wilde leggen. Arbeiders moesten immers ontvoogd worden en uit de cafés gehouden worden.

jules_destree

Jules Destrée

Helaas is er bijna 100 jaar na de Wet Destrée nog steeds veel werk aan de winkel:

Mensen in armoede – vooral ouderen, alleenstaanden en laaggeschoolden – komen maar zelden toe aan cultuurparticipatie. 74 procent van de laaggeschoolden hebben nog nooit een muziekoptreden, theaterstuk of amateur voorstelling bijgewoond, 66 procent heeft nog nooit een museum of galerie bezocht.

logo_netwerkarmoedeDit lezen we in het onderzoek van het Netwerk tegen armoede en Locus. De diversiteit in onze samenleving weerspiegelt zich vandaag niet in de deelname aan het sociaal-culturele aanbod in Vlaanderen. Zo is er een kloof tussen de leefwereld van mensen in armoede en de sociaal-culturele sector. Cultuur- en vrijetijdsdiensten, sociaal-culturele organisaties, musea, bibliotheken, cultuur- en gemeenschapscentra moeten zich steeds meer bewust zijn van  hun opdracht naar publieksdiversiteit en het bereik van kansengroepen.

Kansarmoede is armoede aan kansen, kansen om het te maken in de samenleving, kansen om een goede job te vinden, om je kinderen een mooie toekomst te geven. Die kansen komen natuurlijk niet uit de lucht vallen en zijn ook niet gelijk verdeeld onder de mensen. Kansen ontstaan door het netwerk die mensen hebben, hun familie, hun buren, hun collega’s en hun vrienden. Dit wordt het sociaal kapitaal genoemd. Daarnaast ontbreekt hen vaak aan kennis over waarden, normen en omgangsvormen in de “succesvolle” groepen in de maatschappij, waardoor ze geen aansluiting vinden bij andere klassen.

Sociale relaties bepalen in grote mate mee de mogelijkheden tot maatschappelijke integratie en participatie aan de samenleving. Dit kunnen we bevorderen door hen te laten deelnemen aan cultuur, sport en het verenigingsleven. Isolement versterkt immers armoede, onder de mensen komen, kan een opstap vormen in de deelname in de samenleving.

Dit is zeer relevant voor onze gemeente waar het aandeel mensen in kansarmoede spectaculair stijgt.20160817_152042

Elk OCMW kan putten uit een fonds waarmee ze deelname van kansarmen aan activiteiten of manifestaties kan stimuleren. Het kan dit doen door een individueel voordeel toe te kennen, zoals de tussenkomst in de kosten voor een toegangsticket, maar het kan ook een collectief voordeel toekennen door een manifestatie te ondersteunen die zich (niet exclusief) tot de doelgroep richt.

Sinds oktober kan in Berlare de UITPas gekocht worden, dit is een soort klantenkaart voor culturele, sportieve en andere vrijetijdsactiviteiten in onze regio. Zo kun je punten sparen voor diverse voordelen. Deze pas kost normaal voor volwassenen 5 euro, mensen met een beperkt inkomen, krijgen deze pas gratis en krijgen diverse zeer goedkoop toegang tot diverse activiteiten.

Uit de praktijk van verenigingen waar armen het woord nemen blijkt het grote belang en effect van vrijetijdsactiviteiten voor mensen in armoede op hun algemeen welzijn, sociaal netwerk, welbevinden, zelfvertrouwen… We pleiten er dan ook voor om ‘vrije tijd’ als grondrecht te beschouwen voor elke burger, en de UiTPAS in te zetten als instrument om dit recht waar te maken. Het is onaanvaardbaar dat cultuur, sport en ontspanning een luxe zijn voor diegenen die het kunnen betalen en niet toegankelijk is voor mensen die dag in dag uit in stress en armoede leven. Het doel van de UiTPAS moet dan ook zijn om elke burger die vandaag in armoede leeft te bereiken met een divers aanbod van vrije tijd en ontspanning.

Staat er in de nota over de UITPas van het Netwerk tegen Armoede.

Daarmee stapt gemeente Berlare in bij een netwerk van reeds een pak andere UITPas-gemeenten. Berlare sluit aan bij de UiTPASregio Dender of een samenwerking met nog 8 andere gemeenten: Aalst, Dendermonde, Erpe-Mere, Haaltert, Lede, Ninove, Wetteren en Wichelen.

Het streven is om te komen tot een algemene Vlaamse niet-stigmatiserende vrijetijdspas voor mensen in armoede en het startschot kwam er onder voogdij van minister Anciaux in 2009.

Het eerste proefproject werd uitgevoerd in regio Aalst tussen 2010 en 2013. Het Netwerk tegen armoede werd hierbij nauw betrokken.

De UiTPAS wil de participatiedrempels verlagen voor zowel participanten als organisatoren en lokale overheden. Vooral de financiële drempel tot vrijetijdsdeelname bij personen in armoede wil men op die manier wegnemen, die krijgen immers een UiTPAS met kansentarief. Die wordt toegewezen na een sociaal onderzoek door het OCMW.

De UiTPAS is te koop in bibliotheek Berlare, Cultureel Centrum Stroming, Dienst Citymarketing, Dienst Vrije Tijd en het Sociaal Huis.

vooruitvoorgevel

De Vooruit in Gent. Boven het podium van de theaterzaal staat: “Kunst veredelt”

Lijkt mooi, toch? Toch zijn er enkele aantekeningen te maken bij dit project in Berlare.

Mensen die in aanmerking komen voor de Uitpas voor mensen met een laag inkomen, moeten zich eerst aan een vragenlijst onderwerpen bij het OCMW, zelfs als ze voldoende bewijzen hebben dat ze tot die doelgroep behoren.

Daarnaast kunnen ze niet anoniem gebruik maken van hun kaart bij activiteiten van derden, daar zullen de organisatoren steeds opmerken wie ze een extra korting moeten bieden. Naast de ethische kant van de zaak vraag ik me af of deze procedure de toekomstige GDPR-richtlijn, inzake privacy, kan doorstaan?

Het Netwerk tegen Armoede organiseert ook opleiding voor de cultuursector en het verenigingsleven. Ideaal om dit ook lokaal te laten organiseren voor het verenigingsleven om in dialoog te gaan met mensen in armoede, om inzicht te krijgen in de complexiteit van de thematiek en om te leren hoe drempels weg te werken.

Vooral de openbare bibliotheek is de meest laagdrempelige culturele instelling, de meest toegankelijke plek voor informatie en de gemeentelijke dienst met de meest klantvriendelijke openingsuren.

cover-thuis-in-de-bibToch is ook de drempel tot de bibliotheek voor mensen in armoede nog vaak te hoog en krijgt de bibliotheek vanuit andere diensten niet de status als partner in het bestrijden van kansarmoede. De sociale identiteit van de bibliotheek is in de loop de laatste decennia verschoven van een “boekerij” naar een ontmoetingsplek die mensen connecteert met informatie, cultuur, vorming en ontspanning, maar ook met andere mensen. De bibliotheek is een ontmoetingsplek geworden waar mensen uit allerlei lagen van de bevolking van elkaar kunnen leren. Mooie cases om te bezoeken zijn Puurs en de Brugse Poort.

In Puurs organiseerde men ‘Het project ‘wARM welkom in de bib’, dat draait rond initiatieven om de bibliotheek nog meer toegankelijk te maken voor mensen met een ‘kleine portemonnee’. Het was initieel een samenwerkingsverband tussen vzw De Schakel Puurs en de bibliotheken van Puurs, Bornem en Sint-Amands. De Schakel bracht in een themagroep  de barrières in kaart die mensen in armoede tegenhouden om de stap naar de bib te zetten. De Schakel en de drie bibliotheken organiseerden samen aangepaste ontmoetingsmomenten met een aangepaste rondleiding. Deze werking werd met de bibliotheek van Puurs actief verder gezet met de opstart van een bibclubje.

Laten we de UITPAS beschouwen als een eerste stap om mensen uit armoede te betrekken bij cultuur, niet de laatste.

Eén van de belangrijkste hefbomen om mensen uit kansarmoede te halen is “culturalisering”: zorgen voor trots en verbondenheid door het delen van normen, waarden, gewoonten, tradities en loyaliteit. Cultuur laat mensen groeien. 

 

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid, Nieuws, visie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

BREAKING: Joke verricht nuttig werk in Berlare

De Zwarte Madam

schauvliege40Minister van Omgeving (nee, deze functietitel vinden we echt niet uit), Joke Schauvlieghe was duidelijk de kritiek beu dat ze nuttiger was op momenten dat ze niets deed dan wanneer ze haar rol als minister opnam. berlin_trash_can_on_museeinsel_282558351121429

Daarom koos ze afgelopen donderdag onze gemeente uit om mee te helpen vuilnis op te halen. Niet alleen de minister zelf, maar ook haar nieuwe collega’s en zelfs onze burgemeester waren blij dat ze eindelijk nuttig werk gevonden had.

Geplaatst in Berlare, Nieuws, Zwarte madam | Tags: , | Een reactie plaatsen

Mobiliteit in onze gemeente: mag het iets meer zijn

Mobiliteitsproblemen worden vaak geassocieerd met “te veel”: files, overvolle treinen en dichtslibbende stadskernen. Iets wat vooral in verstedelijkte omgevingen voorkomt, hoewel de files in Overmere er op dit moment ook mogen zijn.

In onze omgeving gaat het vooral over “te weinig”: vooral het aanbod van het openbaar vervoer laat te wensen over en staat onder druk. In Zele sloten de loketten van de NMBS.

partition_of_punjab2c_india_1947

Trein in Punjab 1947

Het aanbod van de Lijn in onze gemeente is trouwens ook niet om naar huis te schrijven. De Lijn moet én kan beter. Basismobiliteit moet immers een grondrecht blijven en niet vervangen worden door de goodwill van een (te) liberale overheid, die denkt aan de inzet van Uber-taxis.

colorful_bus_pakistani

Bus in  Pakistan

Tot voor kort was er geen tegemoetkoming voor de Buzzypas of Omnipas (de zogenaamde derdebetalerregeling) door de gemeente, zoals dit wel het geval is in veel andere gemeenten.

Een klein jaar geleden werd in de gemeenteraad een minimale tegemoetkoming goedgekeurd voor jongeren die met de bus naar school gaan, niet meer dan een habbekrats, maar hopelijk een eerste stap. Het gemeentebestuur komt voortaan tussen voor 10% in het abonnement Buzzy Pazz. De gemeente maakt daarvoor 20.000 euro vrij. Ter vergelijking de doortocht van de Ronde van Vlaanderen kost de gemeente 40 000 euro. Het was trouwens ook pas na lang aandringen van de oppositie dat deze troostprijs er kwam.

De tien procent (of 75% voor kansarmen) tegemoetkoming door de gemeente voor 12 tot 18-jarigen én de complexe procedure om ze te verkrijgen is echter een schijntje vergeleken met de andere gemeenten. In Berlare kunnen enkel scholieren genieten van deze korting, en niet de studenten, dat was ook niet voorzien in het geautomatiseerde aanbod van de Lijn, zodat mensen met de papieren, die ze eerst op de gemeente haalden naar een Lijnwinkel moesten rijden. Niet echt efficiënt en klantvriendelijk dus.

Niet alleen jongeren, ook senioren hebben transport nodig. Zo is het een smet op het seniorenbeleid dat het gemeentebestuur er nog niet in geslaagd is om een halte van De Lijn te laten plaatsen aan het woonzorgcentrum in Overmere.  Echte communicatie met de Lijn hierover bleek zeer moeilijk. Een frustratie, die gedeeld wordt door veel gemeentebesturen.
Ook andere middelen zouden de mobiliteit van senioren ten goede komen, zoals een minder mobielen centrale. Zo’n gemeentelijke minder mobielen centrale vinden we bijvoorbeeld in Dendermonde. In Vlaanderen is wel Minder Mobielen Centrale van Taxistop actief. Andere mogelijkheden verzamelde ik op een oudere post.
In mijn geboortedorp werkten we ooit de Bib-Bob uit: vrijwilligers die op de marktdag minder mobiele mensen naar de bibliotheek én de markt brachten. Lijkt me ook voor Berlare iets nuttigs, maar dan nog eerst een marktdag organiseren.
Onze gemeente kan meer doen om de mobiliteit van, naar én in onze gemeente te verbeteren.  Hoog tijd om in te zetten op basismobiliteit én -bereikbaarheid van iedereen. Uiteraard een taak voor de Vlaamse regering, maar ook het gemeentebestuur kan én moet haar steentje bijdragen.
Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid, visie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Mijn oude dag …

actroid-der_01Het lezen van dit artikel over de inzet van robots in de zorgsector inspireerde mij tot volgende dialoog.

Rusthuis in 2065:
Zorgrobot Zora: “En hebben we vannacht lekker geslapen, Jantje? Straks komt de entertainmentrobot voor je ochtendgymnastiek.”
Ik: “Voor jou is het meneer Jan en betuttel mij zo niet, omhooggevallen transistor! En neen, ik heb de hele nacht wakker gelegen van het gebliep van jouw e-health-collega, dat ander triestig stuk technologie, dat 24 op 24 mijn gezondheidsgegevens bijhoudt!”
Zorgrobot Zora: “Oei, Jantje, hoor ik hier agressie in jouw stem? Ik adviseer de verpleegrobot om je dosis kalmeer- en slaapmedicatie met de helft te verhogen.”
Ik: “Durf niet, jij mislukte broodrooster! Ik eis de directeur te spreken!”
Zorgrobot Zora: “Dat zal niet gaan, Jantje, die werd 2 jaar gelden weg geautomatiseerd.”

Dat het op vlak van robotica en artificiële intelligentie zeer snel gaat bewijzen de ingenieurs van Boston Dynamics die hun nieuwe Atlas-robot spectaculaire kunstjes laten uitvoeren.

Geplaatst in Nieuws, visie | Tags: , , , , | 1 reactie

Mag het over inhoud gaan?

4581754748_e629a835ef_bDe N-VA zijn niet mijn politieke vrienden, maar als het goed is, mag het gezegd worden. Het voorstel van Albrecht Arbyn om af te spreken met alle politieke partijen om verkiezingsborden te weren uit de komende verkiezingscampagne in Berlare, vind ik fantastisch.
Zo zouden we onze energie in de inhoud van de campagne kunnen stoppen in plaats van in ecologische en visuele vervuiling.
Jammer dat het op een lichtjes arrogante manier werd weggewuifd door de meerderheid onder het motto “de VLD is de partij van de vrijheid en alles moet kunnen”.
Waarschijnlijk is de VLD dit voorstel niet genegen omdat ze nu éénmaal de grootgrondbezitters van onze gemeente in hun partij hebben, waardoor véél borden kunnen geplaatst worden en dat concurrentievoordeel willen ze niet opgeven. Of is het omdat ze denken dat ze de knapste koppen hebben 

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid | Tags: , , | Een reactie plaatsen

The duty of an opposition is to oppose

1280px-gemeentehuis_dorp_berlare_2011_05_25_00_024De onvolprezen Nico Keppens vroeg in zijn populaire facebookgroep 

Inwoners Donkgemeenten overleggen met elkaar naar de mening van de inwoners over het werk van de oppositie tijdens de afgelopen legislatuur. Nico gaat de antwoorden ook verzamelen op zijn website. 

Los uit de pols had ik volgende bedenkingen: 

  • De oppositie is, algemeen genomen, weinig voorbereid, beschikt over beperkte dossierkennis en is vaak mak. Soms verdenk ik hen om oppositie te voeren met de rem op om hun kansen voor een toekomstige coalitie met de VLD niet te ondermijnen. Roddels genoeg over (toekomstige) voorakkoorden.
  • Er is weinig debat over de “visie in het beleid” of “grote maatschappelijke thema’s”, het is veelzeggend dat de discussie vaak pas losbrandt bij het laatste punt op de agenda, de varia.
  • Het blijft zéér stil over intercommunales (en andere organisaties waarin de gemeente een zitje heeft). Herinner u de schandalen rond Publifin etc.? De meerderheid speelt het spel immers slim: de oppositie krijgt ook haar stuk van de taart.
  • Enkele individuele nominaties, die de middelmaat overstijgen:
    • Kris Malfliet heeft, als kersvers onafhankelijk raadslid, zijn overstap naar de oppositie niet gemist. Hij was goed voorbereid en zal ongetwijfeld in de toekomst de meerderheid nog meer het vuur aan de schenen leggen. Het één-tweetje met Piet op de laatste gemeenteraad was een zaligheid om volgen.
    • Piet Vandoolaeghe (onafhankelijke) is zichzelf. Nooit een saaie gemeenteraad met hem in de buurt. Hij heeft de gave van het woord, beschikt over een stevige dossierkennis en hoe heviger de tegenstand, hoe harder hij tegen de schenen stampt. Hij weet ook als geen ander wat de mediagenieke topics zijn. Hij weet hoe hij bij de meerderheid de naalden onder hun nagels moet krijgen, maar kan hij als “individuele sterspeler” ook samenwerken en beleid voeren?
    • Steven Baeyens (CD&V) kent zijn dossiers, neemt vaak het woord en probeert verbindend te werken. Zijn analyses zijn onderbouwd, rationeel en a-politiek. Hij zou wel wat vaker op tafel mogen slaan en zich wat minder het zwijgen mogen laten opleggen door de meerderheid.
    • Albrecht Arbijn (N-VA) is een zeer gedegen raadslid en laat zich vaak opmerken door goede vragen en voorstellen. Er wordt naar hem geluisterd.
Ondanks dat er in onze gemeente vaak een ander idee heerst, gaat het er in de gemeenteraad meestal zakelijk, vriendelijk en constructief aan toe, maar zoals Churchill jr. het stelde: “the duty of an opposition is to oppose“.
Helaas is er naast enkele “individuele klassenflitsen” geen oppositie, die naam waardig. Voor mij is de oppositie gebuisd, maar dat geldt ook voor de meerderheid. Ze mogen terugkeren in september, euh, oktober 😉
Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Kernwapenvrij Berlare!

internationale_dag_vd_vrede[1]Bijna 35 jaar geleden liep ik tussen 400 000 andere mensen in Brussel in de grote betogingen tegen de plaatsing van de kernwapens in ons land. Dit kon de plaatsing niet tegen houden en nog steeds liggen er nucleaire vliegtuigbommen op Kleine Brogel. Een schandvlek op ons land.

Vlaams-nationalisten kunnen teren op een pacifistische traditie, maar dat is bij minister Vandeput niet te merken. Hij trekt nog voluit de kaart van de “nucleaire optie”.

vandeput

Minister Vandeput vraag mijn verontschuldigingen. De N-VA is duidelijk haar pacifistische erfenis vergeten.

21 september (vandaag) riep de Verenigde Naties uit tot Dag van de Vrede.
Op 7 juli ondertekenden 122 landen in de Verenigde Naties het verdrag om kernwapens te verbieden. België weigert dit te doen. 102 Vlaamse gemeenten ondertekenden de oproep om dit wel te doen. Berlare staat daar nog niet tussen.
Wie legt dit voor op onze gemeenteraad?

Meer informatie:

https://www.vrede.be/nieuws/102-vlaamse-steden-en-gemeenten-vragen-kernwapenverbod-op-internationale-dag-van-de-vrede

 

 

Geplaatst in Berlare, Internationaal, Lokaal beleid, Nieuws, visie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Requiem voor haar en hem: grootstedelijke problemen aan de landelijke Donk

Requiem voor haar en hem: grootstedelijke problemen aan de landelijke Donkalcoholic-1939418_1280

Enkele weken geleden was het in onze buurt even slikken: een jonge vrouw werd bij haar thuis dood aangetroffen. Het overlijden is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan overmatig drugsgebruik. Nu rest ons alleen maar het gevoel: “We hadden misschien iets kunnen doen”.

Zij is niet de enige die dit jaar in onze gemeente overleed door drugsgebruik. Het verhaal van Aaron haalde de krant. In een andere straat hangt aan een huis nog steeds een politielint als een stille getuige van een drama van een jaar geleden.

Telkens mensen die door de mazen van het sociaal vangnet vielen en waarbij we als gemeenschap een mea culpa mogen slaan omdat we ze niet (op tijd) te hulp kwamen.

Toen we 16 jaar geleden vanuit Berchem naar Overmere kwamen wonen, namen we afscheid van de grootstedelijke geneugten en problemen. Nooit dachten we dat dezelfde problemen ook aan de landelijke Donk zouden opduiken.

In de steden staan straathoekwerkers en talrijke organisaties klaar om mensen in problemen actief op te sporen, ze actief te begeleiden naar de juiste hulp en actief te blijven opvolgen.drugs-1276769_1920

Ondanks dat ons sociaal huis doet wat het kan, ontbreken in onze kleine landelijke gemeente de schaalgrootte, de expertise en de middelen om deze verborgen miserie structureel aan te pakken.

Miserie door verslaving of psychiatrische pathologieën stoppen niet aan de grenzen van Lokeren, Zele en Dendermonde, integendeel. In onze gemeente komen ze ook voor, maar ze leven meestal verborgen voor de gemeenschap. Of is het gemeenschap die weigert hen te zien? Het cliché dat de stad anoniemer is dan een dorp klopt niet voor deze mensen.

Het aantal drugszaken en overlast door drugs blijkt in 2016 gestegen in de politiezone Zele en Berlare. De politie volgt deze gevallen op en verwijst gebruikers en probleemgevallen door naar Drugpunt. Hun dienst Jeugd en Gezin heeft intussen ook de nodige ervaring opgedaan om aan de oorzaken van drugsgebruik te werken.

Cannabis_sativa_plant_(4)[1].JPGJa, ik behoor tot de 14% van de Vlamingen die ooit experimenteerden met cannabis. Tja, ik zat aan de universiteit en in het hoger onderwijs ligt het cannabisgebruik zeer hoog: 40% van de studenten gaf toe ooit cannabis gebruikt te hebben.

Dit betekent niet dat ik blij zou zijn wanneer mijn kinderen deze softdrugs zouden gebruiken. Je hebt ze echt niet nodig. Drugs gebruiken is vluchten in een roes, geluk en schoonheid ga je daar niet vinden. Je moet niet woekeren met je gezondheid.

De werkzame stof, THC, in hasj en wiet is het laatste decennium door de veredeling van de hennepplanten enorm toegenomen. Zo bevat hasj gemaakt van nederwiet nu gemiddeld 31,6% THC. De lacherige roes en het hongergevoel kunnen met dit gehalte plaats maken voor hallucinaties en hartklachten. Toch blijft cannabis minder verslavend dan alcohol of tabak. De impact van “breezers” (en bingedrinken) op de gezondheid van jongeren is veel groter.

Ik blijf een voorstander van legalisering van cannabis: omdat dit zal zorgen voor een betere controle op kwaliteit en sterkte. Ook het medicinaal gebruik biedt een waaier van mogelijkheden en veel patiënten zouden er baat bij hebben bij vrije verkoop van deze drugs.

Toch blijven (zware) drugs, alcohol en geestesziekte een ware gesel voor veel mensen. Voor kinderen is het bijvoorbeeld zeer traumatiserend om te gaan met de geestesziekte of verslaving van hun ouders, die te verbergen voor de buitenwereld en de schijn van een gelukkig gezin hoog te houden.

Feit is dat te veel slachtoffers van drugs én alcohol (verslaafden en familieleden van die verslaafden) door de mazen van het net vallen. Een betere opvolging van deze mensen in onze gemeente is noodzakelijk en een betere samenwerking met gespecialiseerde diensten over de gemeentegrenzen heen is prioritair. Een eerste stap is pro-actief een luisterend oor bieden aan deze mensen.proactive

Deze problemen pakken we niet (enkel) aan met een Gas-reglement, met brave preventie, losse projectjes en met vrijwilligers. Wel met een gedegen visie, geschoolde experten, voldoende middelen en samenwerking over de gemeentegrenzen heen. En vooral met een pro-actief beleid, met hulpverleners die op bezoek gaan bij mensen in miserie, die probleemgevallen in kaart brengt, die de familie ondersteunen en begeleiden, die mensen actief doorverwijzen naar de juiste hulpvorm.

Het is de verdomde plicht van een gemeentebestuur om zorg te dragen voor al haar inwoners, ook diegenen die onder de radar blijven.

 

Epiloog

In 1919 werd de Wet Vandervelde ingevoerd, genoemd naar de toenmalige socialistische minister van justitie Emile Vandervelde, om het welig tierende alcoholisme bij de arbeiders aan te pakken. Bijna 100 jaar na deze wet is het tijd om opnieuw even kordaat, maar minder paternalistisch, een pak mensen uit hun geestelijke gevangenis te bevrijden.

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid, Nieuws, visie | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen