Werken aan een decentrale, educatieve Wikipedia


Vandaag verscheen mijn opiniestuk in De Standaard:

Zolang de overheid en onderwijskoepels vasthouden aan het monopolie van bedrijven, blijft het onderwijs een conservatief bastion, schrijft Jan Van Hee.

De centen van de belastingbetaler moeten gaan naar kwaliteitsvol onderwijs en niet naar dure leerboeken.

Geplaatst in onderwijs | Tags: , , | 4 reacties

Vooral mensen in armoede zijn slachtoffer van de sluiting van Nieuwdonk

Afgelopen weekend werd de Nieuwdonk overrompeld door dagjestoeristen, veel meer dan het maximum van 2000. Daarenboven bleek een pak mensen de coronamaatregelen niet ernstig te nemen en zelfs voor overlast te zorgen. Er waren te weinig ordehandhavers en stewards aanwezig om de veiligheid van de aanwezigen te garanderen. 

sp.a-Groen beseft dan ook dat het gemeentebestuur geen andere mogelijkheid had dan het domein te laten sluiten. Hopelijk kan het vrijdag zonder problemen geopend worden.

Toch kon dit vermeden worden indien het provinciebestuur sneller in actie gekomen was en eerdere signalen serieus genomen had. De provinciale domeinen de Gavers en de Sterre hadden in het verleden reeds een verplichte reservatie en registratie met succes ingevoerd om overlast en overrompeling te vermijden. 

Dat het provinciebestuur verklaart dat de het door de structuur van Nieuwdonk heel moeilijk is om een reservatiesysteem op te zetten. Volgens sp.a-Groen zijn dit vooral vage argumenten om te maskeren dat ze schromelijk te laat in actie schoten. Bij de overname door de provincie op 1 januari 2019 klonk het nog zo: ”de Provincie kan met haar knowhow, ruimere financiële mogelijkheden en synergievoordelen de uitbating op een nog hoger niveau brengen.”

We zijn er van overtuigd dat een ticketingsysteem, strengere toegangscontrole en toezicht door stewards snel op poten gezet kan worden. 

We zijn hier zeer gevoelig voor omdat een dagje aan de Nieuwdonk voor mensen in armoedesituaties vaak de enige betaalbare manier om te ontsnappen aan de hitte deze dagen. “Recreatiedomeinen sluiten, treft vooral mensen in armoede”, zeggen wij niet alleen, maar ook Koen Trappeniers, directeur van Welzijnszorg.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Dringend maatregelen gevraagd tegen de droogte in Berlare

Sp.a en Groen hameren al jaren op dezelfde nagel: ook een kleine gemeente als Berlare moet haar verantwoordelijkheid nemen om de klimaatverandering het hoofd te bieden. Daarom vraagt gemeenteraadslid Cindy Roelandt onder meer dat de gemeente zich engageert op vlak van duurzame ontwikkelingsdoelstellingen. 

“Op beleidsvlak vragen we onder meer dat het bestuur de engagementsverklaring ‘global goals, local focus’, ondertekent. Deze engagementsverklaring werd gelanceerd door de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) en werd intussen door een groot deel van de gemeentebesturen ondertekend.”

“De droogte van de afgelopen maanden maakt onze vraag ook zeer actueel, de afgelopen maand april was één van de droogste ooit gemeten. Dit is geen uitzondering want ook in onze contreien laat de klimaatverandering zich gelden. Warmere zomers zijn misschien leuk, maar er zijn ook minder leuke veranderingen: de aanhoudende droogtes brengen onze landbouwers serieus in de problemen en bedreigen zelfs de aanvoer van ons kraantjeswater.”

“Wat de meeste mensen niet beseffen is dat Vlaanderen één van de droogste regio’s van Europa is.  Dit komt door een combinatie van een hoge bevolkingsdichtheid en een relatief beperkte aanwezigheid van oppervlakte- en grondwater. De klimaatverandering brengt ons serieus in de problemen.”, pikt Stefaan Vermeulen, voorzitter Groen, in. 

“We vragen ook zeer concrete maatregelen van ons gemeentebestuur om aan de toenemende droogteperiodes het hoofd te bieden. Een quick-win is consequent kiezen voor waterdoorlatende bestrating bij de (her)aanleg van wegen en parkings. En waarom niet de speelplaatsen van onze scholen vergroenen.”

Christelle Vanhouwe, ondervoorzitter sp.a,  maakt zich dan weer druk over de grote hoeveelheden water, die aan bouwwerven in de riolering vloeien wanneer de bouwplaats drooggelegd wordt. “Dit gaat soms om verschillende duizenden liters per uur, die in de riool weglopen, terwijl regenputten van mensen leeg staan en de lokale boeren elke druppel kunnen gebruiken.”

Het water op een andere plaats terug in de bodem laten infiltreren is steeds aangewezen (en soms zelfs verplicht), maar indien dit niet kan, wil sp.a-Groen aannemers stimuleren om met lokale landbouwers samen te werken om het opgepompte water te recuperen. 

Het gemeentebestuur moet ook investeren in collectieve waterputten en WADI’s in de dorpskernen. WADI staat voor  Water Afvoer Drainage Infiltratie en zijn lage zone’s op onverharde pleinen waar het water zich verzameld en de bodem kan binnendringen. 

Tenslotte moet de gemeente inzetten op bewustwordingscampagnes en tips voor haar bevolking. “Met enkele eenvoudige maatregelen kunnen gezinnen een pak water besparen, goed voor hun portemonnee en het milieu.”

Cindy Roelandt besluit: “Werk aan de winkel op lokaal vlak om de wereld te redden.

______________________________________________________________________

Meer informatie:

Bijkomende informatie:
https://www.vvsg.be/kennisitem/vvsg/sdg-engagementsverklaring

https://www.vvsg.be/kennisitem/vvsg/wat-zijn-de-duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen

De zitting is digitaal te beluisteren via http://web-berlare.streamovations.be.

Cindy Roelandt, gemeenteraadslid, sandyroelandt@outlook.com, 0478 22 27 57 

foto Cindy Roelandt:
https://drive.google.com/file/d/154_7kmZsUB8f33s7LI9HuJCuEs0ok25Z/view?usp=sharing

Stefaan Vermeulen, voorzitter Groen, Vrms78@gmail.com

Foto Stefaan Vermeulen

https://drive.google.com/open?id=12mIANZlzZzpcWs51wYmbtX3oJOVzUsZB

Bruno Verbeken, fractievoorzitter sp.a-Groen, bruno.verbeken@gmail.com

Foto Bruno Verbeken
https://drive.google.com/file/d/1askj6SOGtEbBYslA4s62ECOFnuonUAKD/view?usp=sharing

Marcel Vinck, voorzitter sp.a, marcel.vinck@gmail.com

Foto Marcel Vinck: https://drive.google.com/file/d/1rBQWZ0pmJuF41wklqWHVYalpRcYArx4y/view?usp=sharing

Christelle Vanhouwe, ondervoorzitter sp.a, vanhouwe.christelle@telenet.be

Foto Christelle Vanhouwe:

https://drive.google.com/file/d/11sls_SBB4XPZkrAcu19IIa3AdQkuagis/view?usp=sharing

Persverantwoordelijke

Jan Van Hee

0486 18 88 24

jkvanhee@gmail.com

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid | Tags: , | Een reactie plaatsen

1 mei 2020: SOLIDARITEIT

Voorzitters sp.a Oost-Vlaanderen brengen hun 1 mei boodschap digitaal.

1 mei foto

Normaal gesproken zouden de voorzitter, Jan Van Hee, en de ondervoorzitters, Nathalie Dullemont en Julien Vandenhoucke, de komende dagen gesproken hebben op tal van 1 mei-vieringen van de lokale sp.a-afdelingen in Oost-Vlaanderen. De Corona-crisis zorgde er echter voor dat alle afdelingen noodgedwongen hun activiteiten moesten annuleren. Dit zorgt voor veel hartzeer bij de lokale militanten omdat 1 mei, De Dag Van De Arbeid, voor hen de belangrijkste hoogdag is van het jaar. 

De viering van 1 mei gaat terug naar de eis van de arbeidersbeweging om de de achturige werkdag in te voeren. De eis om maximaal acht uur per dag te moeten werken gaat zelfs terug tot 15de eeuw, maar werd in België pas in 1921 ingevoerd. 

Bij het eerste congres van de Tweede Internationale werd besloten om op 1 mei 1890 een internationale strijddag voor de achturige werkdag te organiseren. 130 jaar geleden werd dus de eerste internationale Dag van de Arbeid in verschillende landen gevierd met grote demonstraties voor de achturige werkdag . 

“We hadden onze 1 mei-speech op video kunnen inblikken, maar we maakten van de nood een deugd en staken onze boodschap in een kernachtig, grafisch knap filmpje voor sociale media. Op die manier bereikt onze boodschap ook nieuwe doelgroepen.”, aldus het voorzitterstrio. 

De kernboodschap van het filmpje is: sociale zekerheid, gezondheidszorg én solidariteit als pijlers van een warme samenleving.

“Want vergis je niet”, gaan ze verder “onze boodschap is momenteel relevanter dan ooit. Een crisis als deze toont zeer goed aan hoe belangrijk een goed functionerende en krachtdadige overheid is. Hoe die overheid moet kunnen zorgen dat iedereen, die ziek wordt of een andere tegenslag krijgt, altijd kan rekenen op de beste zorgen.” 

“In deze corona-tijden komt het slechtste en het mooiste van de mens naar boven:
Een deel van de  mensen organiseerde corona-feestjes en veegde hun voeten aan de quarantaine-regels. Gelukkig waren er meer mensen die mondmaskers begonnen te stikken of ander vrijwilligerswerk aanpakten. 

Socialisten behoren tot die laatste mensen. Zij willen zorg dragen voor iedereen. Dat is de kerngedachte van socialisme: solidariteit!”

_______________________________________________

Het filmpje is te bekijken via Youtube: https://youtu.be/uTPt8h2qr9M

Geplaatst in Geschiedenis, socialisme | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Over de nieuwe kleren van de keizer en het lelijke eendje : het Hans Christian Andersen-dilemma van de openbare bibliotheek

Eentje uit de oude doos: ik vond deze lezing van meer dan 10 jaar geleden terug.
Terwijl in deze corona-tijden de openbare bibliotheken gesloten zijn, was dit een kritische lofzang op deze oorden van kennis, innovatie en maatschappijkritiek.

Hans Christian Andersen

Enquêtes, de één al wetenschappelijker dan het ander, hebben het de laatste decennia overvloedig aangetoond : de mensen zijn zeer tevreden over de openbare bibliotheek in hun gemeente. De scores hebben dan ook vaak stalinistische proporties in positiviteit : de bibliotheek is de meest klantvriendelijke dienst in een gemeente, de gebruikers appreciëren het aanbod en het personeel, activiteiten worden sterk gewaardeerd, …

En toch zijn dit de nieuwe kleren van de keizer want uitleencijfers gaan achteruit, jongeren blijven weg uit de bibliotheek, muziekafdelingen zijn gekelderd, …

Bibliotheken hebben steeds meer moeite om hun maatschappelijk nut aan te tonen. De bibliotheek is teveel verworden tot een “nice-to-have”, ipv een “need-to-have”.  

Het was ooit anders.

Lokale bibliotheken werden eind 19de eeuw in het leven geroepen om mensen te indoctrineren in de eigen zuil, kregen een averechtse werking als oorden van rebellie en ontvoogding. Van emancipatie zou geen sprake geweest zijn zonder de kleine boekerijen die arbeiders, vrouwen en jongeren een blik op een andere wereld gaven.

Friedrich Engels en Karl Marx schreven hun Communistisch Manifest, omringd door de grote filosofen in boekvorm, in de bibliotheek. De bibliotheek bood zo de logistieke ondersteuning aan de grootste politieke omwenteling van de afgelopen eeuwen. 

Tijdens de drooglegging in de Verenigde Staten van de jaren 20 en 30 had Ernest Gallo zich bekwaamd in het wijnmaken … in een openbare bibliotheek. Dank zij die plaatselijke bibliotheek kent de wereld nu de heerlijke Californische wijnen. De Amerikaanse puriteinen hadden alcohol gebannen, maar hadden het duivelse oord van zonde, de bibliotheek, over het hoofd gezien. 

Voor de zytologen onder ons wil ik meegeven dat een pak lekkere bieren uit onze contreien, zoals de Karmeliet, gebrouwen zijn naar recepten die in bibliotheken van kloosters en abdijen gevonden werden. 

Met deze voorbeelden tonen we aan dat bibliotheken aan de grondslag lagen van zeer diverse maatschappelijke, economische én technologische innovaties. Een bibliotheek was dus altijd veel meer dan een plaats van stille recreatie, het waren de verzamelplaatsen van geformaliseerde kennis. 

In elk betoog wil ik minstens één maal de naam van Paul Otlet, vermelden, volgens mij de grootste Belg, maar schandelijk miskend. Hij was de grondlegger van de moderne bibliotheek- en informatiewetenschap. Hij beschreef in de jaren dertig van de vorige eeuw zijn idee over een toekomstige bibliotheek : mensen zouden telefoneren naar hun bibliotheek en de bibliotheek zou op hun vraag een boek open leggen voor een televisiecamera – toen een gloednieuwe uitvinding. Bibliotheekgebruikers zouden dan van thuis uit via een televisietoestel boeken kunnen raadplegen. 

Dit klinkt nu zeer “vintage future”, maar dit was het eerste uitgeschreven concept van iets wat pas een halve eeuw later zou ontwikkelen : het internet. De bibliotheek lag dus mee aan de wieg van het internet. 

Als we terugflitsen naar het heden moeten we echter vaststellen dat dat internet echter de grootste nemesis geworden is van de bibliotheek. Cd’s uitlenen is op sterven na dood, muziek beluisteren gebeurt nu met Spotify. Dvd’s zijn op hun retour dank zij de “rode knop”. En ook papieren boeken zullen geen eeuwig leven beschoren zijn. Op de internetboekhandel Amazon worden op dit moment meer e-books verkocht dan papieren boeken. 

Volgens pessimisten is de rol van de openbare bibliotheek binnen 10 jaar uitgespeeld. Dan zal de klassieke rol van de bibliotheek overgenomen zijn door de Big Five : Google, Facebook, Amazon, Microsoft en Apple.  Enkel nog rabiate bibliofielen zullen wild worden van de taciliteit en geur van een gebonden boek. 

Deze dominante commerciële spelers hebben er voor gezorgd dat informatie, muziek en literatuur niet langer hun neerslag vinden in een fysiek product, zoals een boek of cd, maar als ééntjes en nulletjes zweven in de wolken (of de cloud). 

Maar om hier uit de concluderen dat de rol van de bibliotheek uitgespeeld is, is wel zeer kort door de bocht. 

De maatschappelijke return van een bibliotheek is immers niet de uitleen van boeken, dvd’s en cd’s. Dat zijn maar de kleren van de keizer. Een bibliotheek is een huis vol muziek en letteren, een huis van plezier en ontspanning, een huis voor kennis en educatie, een huis vol ontmoetingen en socialisatie. De drager hiervoor is van geen enkel belang. 

Maar we moeten ook realistisch zijn : het zijn uitdagende tijden voor de lokale bibliotheek en ze zal zich moeten vervellen van het lelijke eendje tot een zwaan in deze informatiemaatschappij. 

Bibliotheekmedewerkers moeten opnieuw experten en vertrouwenspersonen worden, die naar klanten kunnen luisteren, hen kunnen informeren en doorverwijzen en adviezen op maat kunnen formuleren. Ze moeten een coach worden voor de nieuwe media en nog meer een baken in deze complexe en hectische samenleving. 

Er moet een radicale kentering komen in het bibliotheekwerk : backoffice-taken moeten gecentraliseerd worden en routinetaken moeten over gelaten worden aan de machines, zodat er tijd vrij gemaakt kan worden voor de individuele klant. 

De grootste routinetaak in de bibliotheek is de uitleen. RFID is daarom een geschenk uit de hemel. Het zorgt er immers voor dat de uitleen door de lener zelf kan geregistreerd wordt en dat de collectie wordt beveiligd. Verkeerd geplaatste materialen kunnen makkelijk teruggevonden worden.

De zelfuitleen kan, hoe contradictorisch het ook klinkt, zorgen voor meer persoonlijk contact  in de bibliotheken en meer high touch in deze tijden van high tech.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Nieuwjaarstoespraak

Nieuwjaarsreceptie sp.a Buggenhout

Beste kameraden,

Ik ben altijd blij om jullie zo aan te spreken. Het is een van de dingen die ons onderscheid van andere partijen, we zijn kameraden. En het maakt me altijd blij om onder kameraden te vertoeven. 

De socialisten zijn ook geen partij als alle andere, laat je daar niets wijs maken, we zijn anders. Misschien hebben we dit vroeger te weinig laten blijken, maar we zijn anders. Terwijl andere partijen voor de belangen van een beperkte groep ijveren, zoals de economische belangen van de grote ondernemingen, strijden wij voor de belangen van de hele samenleving, wij zijn er niet voor enkelen, maar voor iedereen.

Collega’s en kennissen  vragen mij soms: “Jan, waarom ben je in godsnaam een socialist? Je hebt een goede job in het hoger onderwijs. Waarom ben je militant voor een partijtje dat al meer dan 15 jaar aan het verliezen is?”

Dan antwoord ik: “om 2 redenen: uit dankbaarheid en uit verontwaardiging en woede”. 

Uit dankbaarheid omdat het leven niet altijd evident was: 

Mijn vader stierf toen ik 11 was, mijn moeder kreeg daarop te kampen met 2 slepende ziektes die haar uiteindelijk fataal werden. De dag na haar begrafenis werd ik opgenomen in het ziekenhuis voor een reeks dringende operaties. 

In een ander land was dit voldoende om in de goot of onder de grond te belanden. 

Maar wij hadden het geluk om in België te leven. 

Het was niet gemakkelijk, maar we konden overleven dank zij het weduwepensioen van mijn moeder, alle ziekenhuisopnames bleven betaalbaar, mijn zus, mijn broer en ik konden verder studeren, ik werd niet ontslagen toen ik lange tijd moest revalideren, …

Ik vertel dit omdat dit niet alleen mijn verhaal is, maar ook dat van velen onder jullie. 

Met nieuwjaar wensen we iedereen een jaar vol vreugde en zonder miserie. Helaas blijft geen enkele mens gespaard van tegenslag. Mensen worden ziek, mensen worden ontslagen of verliezen hun partner.

Gelukkig hebben we reeds 75 jaar een fantastische verzekering tegen diverse vormen van tegenslag: de Sociale Zekerheid, de belangrijkste verwezenlijking van de socialisten en één van de belangrijkste maatschappelijke verwezenlijkingen ooit. 

In de erbarmelijke winter tijdens de nadagen van de Tweede Wereldoorlog bracht dit licht en warmte. In 1944 finaliseerde minister Achiel Van Acker, de “Besluitwet betreffende de sociale zekerheid”.

Mirande Ulens, zei hierover: “Was Achiel Van Acker een katholiek, hij was allang heilig verklaard”. en ze heeft gelijk. 

Kameraden, onze voorouders hebben hier voor gestreden en het is onze plicht om die sociale zekerheid te blijven beschermen en te verbeteren. 

Uiteraard is onze sociale zekerheid niet perfect, sommige mensen blijven uit de boot vallen en soms zijn er misbruiken, maar zolang er socialisten zijn, zullen zij blijven timmeren aan een nog betere sociale bescherming voor iedereen.

Daarvoor ga ik, samen met hopelijk velen onder jullie, dinsdag betogen in Brussel. Sluit je aan bij ons en laat je stem horen. 

En zo komen we bij de 2de reden van mijn engagement bij sp.a: de woede en verontwaardiging over wat fout loopt in onze samenleving en in de wereld. 

Ik lees enkele krantenkoppen van de afgelopen week:

  • Sociale huisvesting wordt onbetaalbaar voor personen met een handicap
  • Farmabedrijven graaien half miljard euro uit sociale zekerheid en overheid kijkt toe
  • Verdoken armoede: bijna twee miljoen Belgen moeten ploeteren om rond te komen
  • Op 10 januari heeft een CEO al evenveel verdiend als een werknemer in heel jaar 
  • Extra betalen om prof-arts persoonlijk te zien
  • De commerciële rusthuizen rukken op: “Winst en zorg gaan niet samen”

Dit laat mijn rode bloed koken, kameraden. 

De laatste regering verminderde fors de bijdragen van werkgevers en bedrijven aan de sociale zekerheid, bedacht statuten die niet of nauwelijks bijdragen en zorgde voor onzekerheid bij de mensen. Slechte wil en slecht beleid die zal zorgen voor tekort van 6,4 miljard in onze sociale zekerheid in 2024. 

Ze laten Farmabedrijven een ½ miljard uit onze sociale zekerheid halen. Deze regering haalt geld uit de sociale zekerheid om bedrijven bijkomende jobs te laten creëren. Worden die jobs gecreëerd? Nee, maar de beurs floreert en de dividenden aan aandeelhouders doen het fantastisch. 

Dus, kameraden, met onze bijdragen, de bijdragen van werknemers en kleine zelfstandigen aan de sociale zekerheid, betalen die bedrijven hun winsten uit. 

Voor iedereen een pensioen van 1500 euro is onbetaalbaar zeggen rechtse economen en politici. Laat ze dit maar zeggen. Zal ik vertellen wat onbetaalbaar is: een rusthuiskamer dat het dubbele kost van je pensioen. Dat is onbetaalbaar! 

Een zorgzame overheid zou daar een prioriteit van maken. 

Laten we ook niet vergeten dat een multinational in België vaak minder belastingen betaalt dan de kruidenier om de hoek. Er is dus wel geld. De regering moet alleen de juiste keuze maken: niet de keuze voor de winst van de grote concerns, maar de keuze voor iedereen in onze samenleving. 

De stemmen om de overheid in te perken klinken aan de rechterzijde luider en luider. Zij willen geen zorgzame overheid, zij willen geen rechtvaardige overheid, zij willen geen overheid die de gewone mensen beschermt, zij willen geen overheid die ons helpt wanneer we het moeilijk hebben. 

Laat je niets wijsmaken: de privé doet niet alles beter. Kijk maar naar landen waar onderwijs, openbaar vervoer of gezondheidszorg in privé-handen zit. Daar is alles een pak duurder, veel slechter van kwaliteit en het zorgt voor ongelijkheid en miserie.

De socialisten willen wel een sterke overheid. Niet een bureaucratisch gedrocht, maar een slagkrachtige en efficiënte overheid. Zo’n overheid herverdeelt de welvaart.

Dan kunnen we zorgen voor minimumpensioen van 1500 euro netto per maand, voor veiligheid op straat, sociale uitkeringen boven de armoedegrens, een beter onderwijs, betaalbare en toegankelijke gezondheidszorg.

Beste kameraden, beste vrienden, ik wens jullie een jaar met veel vreugde, veel solidariteit en veel socialisme. Ik dank u.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

75 jaar sociale zekerheid: een toast op ieders gezondheid!

Achiel Van Acker

Waarom we niet honger hoeven te lijden wanneer we ontslagen worden?
Waarom we niet aan ons lot worden over gelaten wanneer we niet meer kunnen werken door een ongeval of handicap?Waarom we onze ziekenhuiskosten kunnen betalen bij een zware heelkundige ingreep?
Waarom we na een leven van hard werk kunnen genieten van ons pensioen?

Omdat de socialisten daarvoor gestreden hebben!

In de erbarmelijke winter tijdens de nadagen van de Tweede Wereldoorlog brachten ze licht en warmte. Op 28 december 1944, exact 75 jaar geleden, finaliseerde minister van Arbeid en Sociale Voorzorg, Achiel Van Acker, de “Besluitwet betreffende de sociale zekerheid” en ging de geschiedenis in als de “vader van de sociale zekerheid”.
Sindsdien kan iedereen genieten van dit vangnet “van de wieg tot het graf”, voor wanneer het even moeilijk gaat in het leven.

Uiteraard is onze sociale zekerheid niet perfect, sommige mensen blijven uit de boot vallen en soms zijn er misbruiken,maar zolang er socialisten zijn, zullen zij blijven timmeren aan een nog betere sociale bescherming voor iedereen.

Kameraad Achiel, vanavond toast ik op ieders gezondheid en dankzij jou is dit iets makkelijker geworden.

Geplaatst in Geschiedenis | Tags: , , | 2 reacties

Het geloof in de overwinning

Op vrijdag 6 december werd ik verkozen als voorzitter van sp.a Oost-Vlaanderen. Het werd een zinderende avond waarin alle militanten de hoofdrol speelden. Hieronder staat mijn speech.

De nieuwe én oude (onder)voorzitters.
vlnr Julien, Anja, Jan, Joris, Nathalie

Kameraden,

Voor het eerst sinds lang staan hier alleen maar basismilitanten, militanten als kandidaat voorzitter en ondervoorzitter. En dat is een goede zaak … Oost-Vlaanderen toont dat de basis belangrijk is voor het beleid van de partij en op die manier democratiseren we onze partij verder.

Het zijn wel grote schoenen, die we zullen vullen. Freya, Bart, Anja en Joris, jullie waren de afgelopen jaren voortreffelijke voorzitters, met passie, werkijver en bezieling.

Bedankt daarvoor! 

Ik wil me zeker niet meten met onze voorgangers of de mandatarissen, want ik heb niet het retorische talent van Joris, de eruditie van Anja, het strategische vernuft van Freya, de charme van Kurt en de sturm und drang-attitude van Conner, maar ik leg hier wel mijn engagement, mijn enthousiasme en mijn talenten op tafel voor de partij. Voor de partij waarop ik de afgelopen jaren verliefd geworden ben

Ik durf nu wel zeggen dat de sp.a mijn maitresse geworden is, want Inge zit ver in Duitsland. 

Je mag nog zo zot zijn van je lief, soms ben je het oneens, maar je kunt er veel van verdragen …  Wat ik in de afgelopen periode vooral geleerd heb, is dat je vooral goed moet kunnen luisteren naar je geliefde, over waar ze van wakker ligt en waar ze naartoe wil. 

Wat ik nu vooral besef, is dat die liefde niet zozeer naar de partijstructuren gaat, wel naar jullie, de mensen, de militanten, de vrijwilligers op het terrein, die dagelijks wroeten voor het welzijn van onze samenleving. Mijn kandidatuur draag ik op aan jullie!

Jullie zijn het hart van de partij, het sterke hart, en met een sterk hart kunnen we als we op de grond liggen altijd weer opstaan, opspringen.  

We gaan de nieuwe mensen in de partij soigneren, de vrijwilligers hun talenten laten botvieren en bruggen slaan met sympathisanten in andere organisaties.  We gaan nog veel meer doen, zoals je kunt lezen in onze intentienota’s.

Ik doe het ook voor onze mandatarissen in het Vlaamse en Federale parlement, in de provincieraad en tot in de kleinste gemeenteraad, die dagelijks knokken tegen egoïsme en onverdraagzaamheid. Jullie zijn de smoel van onze partij! De militanten staan achter jullie en zullen jullie vooruit stuwen. Jullie staan er niet alleen voor.

Tenslotte zijn er de longen van onze partij: de mensen die ons, de militanten en mandatarissen, zuurstof geven. De straffe medewerkers in de Speldenstraat en daarbuiten. Bedankt! We gaan jullie meer dan ooit nodig hebben.

Ik ben een verbinder en een verzoener, maar kan ook onverbiddelijk zijn als de nood het hoogst is. Weet dat ik altijd, binnen en buiten de partij, de stem van de kleine man, van de lokale vrijwilliger en van de basismilitant zal vertolken, hier in Oost-Vlaanderen en daarbuiten. 

Ik mag dan zelf geen enkele persoonlijke ambitie koesteren met deze functie, mijn ambities voor de partij zijn torenhoog. Samen met jullie bouwen we aan ons consequent socialistisch verhaal, aan het  vertrouwen bij militanten én bij iedereen in onze samenleving en vooral aan ons enthousiasme, strijdvaardigheid en het geloof in de overwinning. Want de Internationale zal morgen heersen op Aard.

En daar beginnen we vanavond mee!

Dank u wel

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Cohesie door buurtsport

Petanque
(bron: Wikipedia)

“Sport has the power to change the world. lt has the power to inspire. lt has the power to unite people in a way that little else does. lt speaks to youth in a language they understand. Sport can create hope where once there was only despair.”
Nelson Mandela

Sport is plezierig en is gezond. Er is meer: samen van sport genieten, zorgt tevens voor sociale integratie. Dat sport, en vooral kleinschalige buurtsport, een belangrijke maatschappelijke rol speelt, wordt door diverse internationale studies en good-practices bevestigd.

Daarom is het opzetten van lokale sportinitiatieven een kerntaak van elke overheid.

Sport wordt sinds de oudheid gebruikt voor  natievorming en inclusie. Toch zetten de huidige disruptieve tijden en de groeiende diversiteit onze samenleving voor extra uitdagingen. Xenofobie neemt nog steeds toe en nieuwkomers sluiten zich op in “parallelle samenlevingen”. Deze uitdagingen zijn al lang de grootstad ontgroeid, zodat ook de meest landelijke gemeente de handschoen moet opnemen. Sport is de universele taal om tot interculturele dialoog te komen, maar ook andere bevolkingsgroepen vinden door sport aansluiting in de samenleving: kansarmen (cfr. Belgian Homeless Cup), mensen met een handicap (G-sport), psychiatrie en verslavingen (sport- en bewegingstherapie), ouderen (seniorensport), …

Waarom is sport zo’n geschikt medium voor maatschappelijke integratie? Het fysieke aspect van sport zorgt dat we letterlijk dichter bij elkaar komen, iets wat in andere omstandigheden uitgesloten zou zijn. Taal is in de communicatie bij sport minder belangrijk omdat er universele waarden (zoals fair play), uniforme regels en normen gelden. Het gezamenlijk ervaren van overwinningen, nederlagen en emoties creëert een gevoel van gemeenschap. Nationaliteit, afkomst en religie verliezen aan belang.[1]

Ondanks inspanningen vinden deze doelgroepen nog te weinig hun weg naar de reguliere sportclubs. Financiële drempels, niet aangepaste werking en infrastructuur, maar vooral culturele verschillen staan dit in de weg. De financiële drempel voor kansarmen, het onverbloemd racisme tijdens wedstrijden en de weinige “G”-initiatieven tonen aan dat de integratie door sport geen evidentie is.

Iedereen is overtuigd van het heilzame potentieel van sport op de maatschappelijke gezondheid, maar over de ingrediënten voor succes is er veel minder consensus. Het blijft vaak een verhaal van trial and error. Blijkbaar is iedere context te verschillend voor een “one-size-fits-all”-aanpak. Sociale integratie is immers een langdurig en zeer gedifferentieerd proces. Daardoor leidt een uitrol van diverse kleine initiatieven tot een betere outcome.

Wat zijn volgens mij de voorwaarden tot succes:

  • Integratie mag dan het doel zijn van dit project, deze boodschap mag er evenwel niet vingerdik op liggen om elke vorm van contra-productief paternalisme te vermijden.
  • De infrastructuur uitwerken in co-creatie tussen specialisten, buurtbewoners en buurtwerkers.
  • Structurele verankering van dit project. Deze projecten hebben meestal tijd nodig om succesvol uit te groeien.
  • De projecten ook sociaal verankeren in de buurt, mede-eigenaarschap creëren bij de omwonenden en onderhoud en controle zo lokaal mogelijk houden. Werken aan betrouwbare en stabiele organisatiestructuren. Streven naar een actieve betrokkenheid van de buurtbewoners.
  • Zorgen voor een genetwerkte organisatie: deze infrastructuur en activiteiten staan niet los van andere lokale initiatieven, zoals jongerenorganisaties en sportclubs, maar ook onderwijs, vormingswerk, openbare bibliotheek, gemeenschapscentrum, horeca en winkels, …
  • Vanaf de opening van de infrastructuur ook sociale activiteiten laten organiseren, zoals buurtfeesten en barbecues
  • Leren van elkaar. Breng de verantwoordelijken van de lokale infrastructuren zoveel mogelijk samen, dit bevordert engagement en kennisuitwisseling. Wissel zoveel mogelijk ervaringen uit.
  • Zorg voor regelmatige evaluatie en opvolging, ook na het afronden van de projectperiode.
  • Financiële middelen zijn minder belangrijk dan menselijke hulpbronnen.

Lokaal sportbeleid is dus meer dan de broedkamers van atleten, ze zorgen voor een gezonde ontspanning voor tal van mensen. Competitie is een leuke bijkomstigheid, maar mag niet de essentie zijn in de sportbeleving. Gezonde beweging,  sportplezier en sociale cohesie moeten voorop staan, ook voor minder evidente doelgroepen.


[1] Hartmann, Herbert (2013). Integration Through Sport. Copenhagen: ISCA. Geraadpleegd op 08 september 2019 via http://isca-web.org/files/Integration%20Through%20Sport.pdf

Geplaatst in Lokaal beleid, visie | Tags: , | Een reactie plaatsen

De 5 E’s tot succes!

De kogel is door de kerk: ik stel me kandidaat als voorzitter van sp.a Oost-Vlaanderen. Hieronder schreef ik mijn intentieverklaring uit.

Beste kameraden,

Engagement is de rode draad gebleken in de halve eeuw van mijn bestaan. Engagement voor een socialere samenleving, gevoed door de woede over onrechtvaardigheid en door de dankbaarheid over onze verwezenlijkingen uit het verleden. 

Het socialisme is voor mij een tijdloze levensvisie en zal nooit verdwijnen. Onze partij heeft evenwel niet het eeuwige leven. Sp.a deed het de afgelopen jaren niet goed en moet hertimmerd worden. 

Omdat ik oprecht geloof in het vervellen van onze partij tot een oprechte en rechtlijnige socialistische beweging, wil ik hieraan bijdragen door mee aan het roer te staan van ons provinciaal bestuur. 

Mijn persoonlijke visie en ideeën heb ik samengevat in volgende E’s:

Engagement, Efficiëntie, Eendracht, Enthousiasme en Effectief Socialisme

Engagement:

Onze leden en sympathisanten zijn een belangrijke bron van kennis en helpende handen. Deze bron gaan we veel meer aanboren en ook beter soigneren. We ontwikkelen, eventueel in samenspraak met nationaal, een talentenbank, waarin we, op vrijwillige basis, de kennis en expertises van onze militanten verzamelen.  

We geven aan initiatieven van vrijwilligers ruimte, ondersteuning en een klankbord. De kersvers opgestarte vrijwilligerswerking is hiervan een mooi voorbeeld. Niet iedere militant kan met zijn engagement terecht in de eigen afdeling. Deze “thuisloze” leden betrekken we des te meer in de provinciale werking.  

Het doet deugd om op provinciale bijeenkomsten relatief veel jongeren te zien. Dit stemt hoopvol voor de toekomst en we gaan zorgen dat die jongeren en andere nieuwkomers zich snel om hun gemak voelen in onze werking. We werken met meters en peters om deze nieuwkomers wegwijs te maken in alle geledingen van onze partij. 

We zoeken bewust de grijze zones op tussen ons en de socialistische gemeenschappelijke actie, sociale organisaties en zelfs andere progressieve partijen. We beklemtonen wat ons bindt, meer dan wat ons scheidt. 

Efficiëntie: 

We zijn niet langer een grote en rijke partij. We zullen meer doen met minder. We stroomlijnen onze processen. De inzet van middelen maken we zo transparant mogelijk. We maken onze structuren horizontaler en verbreden het dagelijks bestuur met een actieve betrokkenheid van de parlementsleden en meer input vanuit de afdelingen. 

Een lokale verankering op provinciaal niveau blijft een must. De provincies vallen immers samen met de kieskringen en zijn ook de ideale schaalgrootte voor de facilitaire ondersteuning van de afdelingen. 

Alles wat gelezen kan worden, hoort niet thuis op vergaderingen. Op vergaderingen wordt er gedebatteerd, geleerd van elkaar en gewerkt. 

We versterken de communicatielijnen en de samenwerking met het nationale bestuur. De medewerkers van de mandatarissen zullen ingezet worden om de afdelingen, in deze tijden van schaarser wordende middelen,  te ondersteunen.

Eendracht: 

We zijn een collectief, geen verzameling individuen. Als we ons er opnieuw naar gedragen, gaan we opnieuw vooruit. We kunnen het niet genoeg beklemtonen: intern mogen we zwaar debatteren over de inhoud, extern stralen we eendracht uit.
“In een café waar gevochten wordt, komen geen mensen.”

De kieskring is provinciaal, toch staat de Oost-Vlaamse samenwerking vaak onder druk door regionale verschillen, deze regionale verschillen erkennen we en zullen we ook overstijgen. De principes van de lijstvorming leggen we zo snel mogelijk vast en de daadwerkelijke aanduiding van de kandidaten gebeurt in alle transparantie. 

Enthousiasme:

Dit is essentieel in onze werking. Enthousiaste mandatarissen zorgen voor enthousiaste militanten en omgekeerd. Onze partij zal enthousiasme uitstralen en dit zal zorgen voor een “winning mood”. 

We houden jaarlijks een laagdrempelig provinciaal congres, waar alle leden samen komen om elkaar te ontmoeten, te leren, samen projecten uit te werken en samen te feesten. Nieuwe leden krijgen hier speciale aandacht. 

Effectief Socialisme

De ultieme toetssteen voor ons handelen blijft natuurlijk het socialisme. Van mandatarissen, én van onze leden, verwachten we een hoge ethische standaard en het volgen van de statuten. Het provinciaal bestuur moet hierover waken en ingrijpen indien nodig. 

Socialisten geven het voorbeeld in de samenleving en dat kan alleen als we streng zijn voor onszelf. Door het gebrek aan voorbeeldfunctie in het verleden worden we nog steeds afgestraft. Door een effectief socialisme, niet alleen te prediken, maar ook te tonen, zullen we die beeldvorming keren en terug succesvol zijn. 

“De wereld steunt op nieuwe krachten
begeerte heeft ons aangeraakt”

Iets over mezelf:

mens- en resultaatgericht
dogmatisch in de visie, pragmatisch in de uitvoering
verbindend en verzoenend als het kan, doortastend als het moet
alles voor het algemeen belang
51 jaar
Getrouwd met Inge Moens
Vader van Maj, Free en Too
Werkzaam als leidinggevende in het hoger onderwijs
Voorzitter sp.a Regio Dender
Bestuurslid sp.a Berlare

Mijn, al dan niet stoute, meningen deel ik via janvanhee.net.

Samen met verschillende andere vrijwilligers schreef ik met veel enthousiasme mee aan een intentieverklaring over hoe we de provinciale werking willen  vernieuwen. Die wordt binnenkort gepubliceerd. 

Geplaatst in visie | Tags: , , | Een reactie plaatsen