Kernwapenvrij Berlare!

internationale_dag_vd_vrede[1]Bijna 35 jaar geleden liep ik tussen 400 000 andere mensen in Brussel in de grote betogingen tegen de plaatsing van de kernwapens in ons land. Dit kon de plaatsing niet tegen houden en nog steeds liggen er nucleaire vliegtuigbommen op Kleine Brogel. Een schandvlek op ons land.

Vlaams-nationalisten kunnen teren op een pacifistische traditie, maar dat is bij minister Vandeput niet te merken. Hij trekt nog voluit de kaart van de “nucleaire optie”.

vandeput

Minister Vandeput vraag mijn verontschuldigingen. De N-VA is duidelijk haar pacifistische erfenis vergeten.

21 september (vandaag) riep de Verenigde Naties uit tot Dag van de Vrede.
Op 7 juli ondertekenden 122 landen in de Verenigde Naties het verdrag om kernwapens te verbieden. België weigert dit te doen. 102 Vlaamse gemeenten ondertekenden de oproep om dit wel te doen. Berlare staat daar nog niet tussen.
Wie legt dit voor op onze gemeenteraad?

Meer informatie:

https://www.vrede.be/nieuws/102-vlaamse-steden-en-gemeenten-vragen-kernwapenverbod-op-internationale-dag-van-de-vrede

 

 

Geplaatst in Berlare, Internationaal, Lokaal beleid, Nieuws, visie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Requiem voor haar en hem: grootstedelijke problemen aan de landelijke Donk

Requiem voor haar en hem: grootstedelijke problemen aan de landelijke Donkalcoholic-1939418_1280

Enkele weken geleden was het in onze buurt even slikken: een jonge vrouw werd bij haar thuis dood aangetroffen. Het overlijden is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan overmatig drugsgebruik. Nu rest ons alleen maar het gevoel: “We hadden misschien iets kunnen doen”.

Zij is niet de enige die dit jaar in onze gemeente overleed door drugsgebruik. Het verhaal van Aaron haalde de krant. In een andere straat hangt aan een huis nog steeds een politielint als een stille getuige van een drama van een jaar geleden.

Telkens mensen die door de mazen van het sociaal vangnet vielen en waarbij we als gemeenschap een mea culpa mogen slaan omdat we ze niet (op tijd) te hulp kwamen.

Toen we 16 jaar geleden vanuit Berchem naar Overmere kwamen wonen, namen we afscheid van de grootstedelijke geneugten en problemen. Nooit dachten we dat dezelfde problemen ook aan de landelijke Donk zouden opduiken.

In de steden staan straathoekwerkers en talrijke organisaties klaar om mensen in problemen actief op te sporen, ze actief te begeleiden naar de juiste hulp en actief te blijven opvolgen.drugs-1276769_1920

Ondanks dat ons sociaal huis doet wat het kan, ontbreken in onze kleine landelijke gemeente de schaalgrootte, de expertise en de middelen om deze verborgen miserie structureel aan te pakken.

Miserie door verslaving of psychiatrische pathologieën stoppen niet aan de grenzen van Lokeren, Zele en Dendermonde, integendeel. In onze gemeente komen ze ook voor, maar ze leven meestal verborgen voor de gemeenschap. Of is het gemeenschap die weigert hen te zien? Het cliché dat de stad anoniemer is dan een dorp klopt niet voor deze mensen.

Het aantal drugszaken en overlast door drugs blijkt in 2016 gestegen in de politiezone Zele en Berlare. De politie volgt deze gevallen op en verwijst gebruikers en probleemgevallen door naar Drugpunt. Hun dienst Jeugd en Gezin heeft intussen ook de nodige ervaring opgedaan om aan de oorzaken van drugsgebruik te werken.

Cannabis_sativa_plant_(4)[1].JPGJa, ik behoor tot de 14% van de Vlamingen die ooit experimenteerden met cannabis. Tja, ik zat aan de universiteit en in het hoger onderwijs ligt het cannabisgebruik zeer hoog: 40% van de studenten gaf toe ooit cannabis gebruikt te hebben.

Dit betekent niet dat ik blij zou zijn wanneer mijn kinderen deze softdrugs zouden gebruiken. Je hebt ze echt niet nodig. Drugs gebruiken is vluchten in een roes, geluk en schoonheid ga je daar niet vinden. Je moet niet woekeren met je gezondheid.

De werkzame stof, THC, in hasj en wiet is het laatste decennium door de veredeling van de hennepplanten enorm toegenomen. Zo bevat hasj gemaakt van nederwiet nu gemiddeld 31,6% THC. De lacherige roes en het hongergevoel kunnen met dit gehalte plaats maken voor hallucinaties en hartklachten. Toch blijft cannabis minder verslavend dan alcohol of tabak. De impact van “breezers” (en bingedrinken) op de gezondheid van jongeren is veel groter.

Ik blijf een voorstander van legalisering van cannabis: omdat dit zal zorgen voor een betere controle op kwaliteit en sterkte. Ook het medicinaal gebruik biedt een waaier van mogelijkheden en veel patiënten zouden er baat bij hebben bij vrije verkoop van deze drugs.

Toch blijven (zware) drugs, alcohol en geestesziekte een ware gesel voor veel mensen. Voor kinderen is het bijvoorbeeld zeer traumatiserend om te gaan met de geestesziekte of verslaving van hun ouders, die te verbergen voor de buitenwereld en de schijn van een gelukkig gezin hoog te houden.

Feit is dat te veel slachtoffers van drugs én alcohol (verslaafden en familieleden van die verslaafden) door de mazen van het net vallen. Een betere opvolging van deze mensen in onze gemeente is noodzakelijk en een betere samenwerking met gespecialiseerde diensten over de gemeentegrenzen heen is prioritair. Een eerste stap is pro-actief een luisterend oor bieden aan deze mensen.proactive

Deze problemen pakken we niet (enkel) aan met een Gas-reglement, met brave preventie, losse projectjes en met vrijwilligers. Wel met een gedegen visie, geschoolde experten, voldoende middelen en samenwerking over de gemeentegrenzen heen. En vooral met een pro-actief beleid, met hulpverleners die op bezoek gaan bij mensen in miserie, die probleemgevallen in kaart brengt, die de familie ondersteunen en begeleiden, die mensen actief doorverwijzen naar de juiste hulpvorm.

Het is de verdomde plicht van een gemeentebestuur om zorg te dragen voor al haar inwoners, ook diegenen die onder de radar blijven.

 

Epiloog

In 1919 werd de Wet Vandervelde ingevoerd, genoemd naar de toenmalige socialistische minister van justitie Emile Vandervelde, om het welig tierende alcoholisme bij de arbeiders aan te pakken. Bijna 100 jaar na deze wet is het tijd om opnieuw even kordaat, maar minder paternalistisch, een pak mensen uit hun geestelijke gevangenis te bevrijden.

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid, Nieuws, visie | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

De profit in non-profit

18a13fcbVandaag in de krant: “Oostende bant ‘opdringerige’ hulporganisaties uit winkelstraat“.
OK, ik beken, ik erger me ook aan die opdringerige “verkopers van goede doelen” wanneer ik in Gent van de ene campus naar de ander spurt. Het zijn trouwens geen vrijwilligers, wel jobstudenten in dienst van bedrijven als Direct Dialogue Fundraising (een Amerikaans bedrijf), die een percentage op de “winst” krijgen van wat opgehaald wordt. Deze fundraisers zijn goed opgeleid in vlotte verkoopspraatjes en weten wie ze moeten aanspreken.

Ik begrijp het argument dat deze manier van werken efficiënter is en dat non-profitorganisaties op die manier hun energie en mankracht beter op hun core-business kunnen concentreren (bijv. mensen helpen, de natuur beschermen, …). Op lange termijn is deze handelswijze voor deze organisaties nefast. Dit voedt immers het volksgeloof dat veel donaties aan de vingers blijven plakken. Na het schandaal in Samusocial, waarbij ondermeer zitpenningen betaald werden met giften, zou men toch moeten bewust zijn van deze perceptie.

De oplossing? Organiseer de fundraising centraal door een vzw, waarin alle non-profitorganisaties vertegenwoordigd zijn.

PS: ik loop met boog rond de fondsenwervers, maar we steunen verschillende van deze non-profitorganisaties op ander manieren. Het is niet omdat er ethische vragen kunnen gesteld worden over een deel van hun fondsenwerving, dat die organisaties niet broodnodig zijn.

Geplaatst in Internationaal, Nieuws | Tags: , | Een reactie plaatsen

11 juli

Aan iedereen een prettige Vlaamse Feestdag!

180px-baibar_the_first_lion-01-svg

Het blazoen van sultan Baibars

Zelf ben ik een rationeel-confederalist en internationalist, geen nationalist, daarom even party-crashen met volgende “wistje-datjes”:
  • De leeuwenvlag kwam in onze streken en omliggende landen pas in de mode na de kruistochten, waar de Saracenen (Arabieren) dit symbool gebruikten.
  • Tijdens de Guldensporenslag vocht het “Waalse” graafschap Namen aan de kant van de Vlamingen … en verschillende “Vlaamse” Brabanders (oa. Antwerpen, Mechelen, …) aan de kant van de Fransen. 
  • In 1328 kregen de Vlamingen flink op hun doos door het Franse leger bij de Slag van Kassel, vooral omdat ze onderling aan het vechten waren (Gent tegen Brugge, Poperinge tegen Ieper, …).
  • De regel “Zolang de leeuw kan klauwen” komt uit een Waals volksliedje.
  • Consience was een overtuigd belgicist.
Geplaatst in Geschiedenis, Nieuws | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Een rollercoaster genaamd Maarifa

Een rollercoaster genaamd Maarifa

Image_022

copyright: Meta (https://www.vvbad.be/meta)

‘s Morgens, ergens in 2005, stond ik op en sprak in de spiegel: “ik doe het!” Een week later had ik een btw-nummer en was de website online. Ik had een negatief gevoel omgeturnd tot een positieve actie. Geen marktstudie, geen businessplan, wel een beginnende burn-out.

In mijn professionele loopbaan wil ik blijven groeien, innoveren en bewegen. Laat dit nu zijn wat ik niet meer kon in mijn toenmalig werk, maar dit zijn wel voorwaarden van goed ondernemerschap. “Desperate times call for desperate measures” en Maarifa, een consultancybureau voor informatie- en bibliotheekmanagement, was geboren.

Toch was de start verre van evident: we hadden geen financiële reserve, pas een huis gekocht met tegenvallende verbouwingen en drie jonge kinderen. Vreemde passiva (bijv. een lening) hield ik af. Met een enthousiaste DIY-attitude en ‘disruptieve’ economische technieken hield ik de cashflow onder controle. Logo, huisstijl, drukwerk, webontwikkeling, … gebeurden in eigen beheer en met collega-ondernemers maakte ik ruilovereenkomsten. Meewerkende freelancers waren mede-eigenaar in de projecten en kregen een afgesproken deel van de winst, uurtarieven waren immers bij grote projecten een gevaarlijke onbekende factor. Dat mede-eigenaarschap en enthousiasme van de freelancers bleek bovendien één van de sterktes van Maarifa.

De eerste jaren waren organisch en probeerde ik met veel branie mijn weg te zoeken. Alles was nieuw, de starters in onze sector hadden toen immers geen rolmodellen. Konden we er van leven? Was de markt groot genoeg? Hoe sterk was de concurrentie? Allemaal existentiële vragen van een starter. Langzaam aan kwam er structuur en planning in het bedrijf. Korte nachten, doorwerken in het weekend en weinig echte vakantie is het lot van een zelfstandige, maar een bedrijf opstarten is zalig: de boost, de energie die je daar van terug krijgt, is moeilijk te beschrijven. Ondernemen is verslavend en moet ook een verslaving zijn. Tegen je zin kun je immers niet ondernemen.

Anderhalf jaar na de start was Maarifa een BVBA en was ik voltijds aan de slag voor mijn bedrijf. Op het hoogtepunt waren we met drie zaakvoerders en werkten we samen met talrijke Vlaamse en Nederlandse freelancers en bedrijven. Maarifa, maar ook Meandro, het netwerk dat Jan Van Vaerenbergh oprichtte met freelancers die zich rond Landmark Libraries en Maarifa situeerden, werden echte incubators voor diverse nieuwe ondernemers.

Enthousiasme, en dit enthousiasme ook trachten over te brengen bij (potentiële) klanten, was mijn belangrijkste USP. Een te zakelijke aanpak is dodelijk voor een klein bedrijf. Het project moet begeesteren, niet de winst. Anderzijds bracht dit enthousiasme ons wel vaak in nauwe schoentjes: omdat we steeds kwaliteit wilden leveren (meer doen dan de klant verwacht), was de tijdsinvestering vaak te hoog om uit projecten nog voldoende marge over te houden om onszelf een loon uit te betalen.

Maarifa werd in 2012 volwassen door de uitbreiding van de BVBA en daardoor had de vader ook veel minder te vertellen aan zijn kind. Het was/is heerlijk samen werken met Alexander en Cederic, maar het verschil in visie bij de zaakvoerders, het niet behalen van mijn persoonlijk vooropgestelde doelen, de vraag van het thuisfront om mijn ‘werkverslaving’ onder controle te houden, de wens om me ook op andere manieren maatschappelijk dienstbaar te maken en de prachtige opportuniteit bij de Arteveldehogeschool lieten me in januari 2013 opnieuw een stap zetten in mijn carrière.

Wat neem ik mee uit mijn jaren als bedrijfsleider naar de Arteveldehogeschool:

  • De kunst van het relativeren: als ik een fout maak in de hogeschool zal niemand honger lijden, bij Maarifa was dat anders.
  • Een gigantisch netwerk van gedreven mensen (collega’s, klanten, leveranciers, …), verschillende kameraden en een paar vriendschappen voor het leven.
  • In die zeven jaar heb ik meer bijgeleerd dan in alle jaren daarvoor. Een consultant leert immers vaak evenveel van de klant als omgekeerd (maar dat vertellen ze natuurlijk niet).
  • Leiding geven (“als je koppige en mondige freelancers kunt aansturen, kun je iedereen aansturen”).
  • Het belang van een return on investment (constant de vraag stellen of je voldoende terugkrijgt voor elke inspanning die je levert).
  • Het belang van sales en marketing in de interne dienstverlening.
  • Kunnen omgaan met constante verandering en inspelen op opportuniteiten.

De stap naar het zelfstandig ondernemerschap was een sprong in het diepe, maar mijn jaren als ondernemer waren hét visitekaartje bij mijn aanwerving bij de Arteveldehogeschool en de toen verworven competenties gebruik ik nog elke dag.

Raad ik nu bibliotheekmensen aan om zelfstandig te worden? Nee en ja. Neen, als je je enkel richt op de kleine markt van onze (arme) sector. Ja, als je ruimer kijkt en bruggen bouwt met andere sectoren. Laat dit ook een oproep zijn tot meer professionele mobiliteit: de bibliotheeksector heeft ondernemers nodig en organisaties hebben onze bibliotheek­inzichten nodig.

Ooit terug naar het zelfstandige bestaan? Misschien, maar nu even niet, nu ben ik intrapreneur met volle goesting.

Een jaar geleden schreef ik een artikel over mijn jaren als ondernemer. Dit artikel verscheen in april 2016 in META, tijdschrift voor bibliotheek & archief, het vakblad voor de informatieprofessional in Vlaanderen. META signaleert de nieuwste trends en inspirerende ontwikkelingen in het bibliotheek-, archief-, en documentatieveld als daarbuiten.

Post scriptum: afgelopen maand (juni 2017) werd het bedrijf integraal overgenomen. Mijn vroegere partners zetten de activiteiten verder met hun bedrijf Matica. Ik wens hen veel succes!

Geplaatst in Nieuws, Persoonlijk | Tags: | Een reactie plaatsen

“Doe niet zo Don Draper-achtig, Jan”, liet mijn vrouw zich onlangs ontvallen

don_draper_wiki

Jon Hamm als Don Draper in Mad Man

Het tijdschrift Meta vroeg eind 2016 naar mijn favoriete films en series.

Lezen als ontspanning gebeurt enkel nog op vakantie. ‘s Avonds is er af en toe tijd om  met een half oog een televisieserie te volgen, het andere oog is gericht op dat andere beeldscherm. Maatstaf voor een goede serie: wanneer ik mijn laptop weg leg en mij volledig overlever aan het verhaal.

 

Wat is je favoriete serie aller tijden (en waarom)?

Moeilijk te zeggen, maar uiteraard zijn er de usual suspects “Breaking Bad” en “House of Cards”. Zelfs objectief gezien zijn dat superieure reeksen, na Bob Dylan, zal volgend jaar de nobelprijs literatuur naar Vince Gilligan en Beau Willimon gaan.

Daarnaast zijn er ook de verslavende reeksen als “Game of Thrones” en “Walking Dead”, zeer goed gemaakt, enorm spannend en verrassende twists en cliffhangers.  Reeksen die gemaakt zijn om te bingewatchen.

Ik kan ook genieten van de duistere Marvel-reeksen als “Daredevill” en “Jessica Jones”. En als fan van de gebroeders Coen is “Fargo” ook must see.  

Soms blijven die series ook hangen in het dagelijkse leven: “Doe niet zo Don Draper-achtig, Jan [“Mad Men”]” liet mijn vrouw zich onlangs ontvallen.

Toen ik met vrienden onlangs in zwaar weer op het IJsselmeer ging zeilen en stuiterend op de hoge golven ternauwernood een botsing met een andere boot konden ontwijken, keken we elkaar aan en zeiden gelijktijdig: “Das Boot”, verwijzend naar de spannende scène waarbij 2 duikboten een bijna aanvaring hadden. Om maar te zeggen hoe een reeks uit de jaren 80 in het geheugen van onze generatie gegrift staat.das_boot_ver1

Die reeks uit de jaren 80 (de bioscoopversie is de ingekorte versie), is het epische duikbootdrama van Wolfgang Peetersen. Je voelt gewoon de beklemmende atmosfeer en je beleeft de doodsangst van de personages. Het zou daarna nog jaren duren eer de toon van dit oorlogsverhaal geëvenaard kon worden.

Een decennium geleden was “Deadwood” zowat het beste wat op televisie te vinden was: Shakespeare vermomd als een spannende western. Dialogen die nooit meer geëvenaard werden. De tirades van Al Swearengen (Ian McShane) zijn een puur genot.

Bevergem” is volgens mij één van de beste Vlaamse fictie-reeksen ooit uitgebracht. Ik was geen fan van het typetje Freddy De Vadder, maar deze unieke reeks brengt het beste van de Vlaamse televisie boven: zelfspot, surrealisme en couleur locale.

Ik droom nog steeds van een Vlaamse crimireeks naar Scandinavisch  model, helaas … Gelukkig zijn de “Crimi Clowns” een uniek verschijnsel: een mix van Amerikaans “noir-cynisme”, Franse “Grand Guignol” en Nederlandse “blote borsten-fictie”, overgoten met Antwerpse spottende buitenissigheid. Crimi clowns was de hype van de killerclowns ver vooruit en is heerlijk over the top en zeer stout. Geef Luc Wyns een groot budget en hij levert een internationale topserie af.

Naar welk genre gaat je voorkeur uit?

house_of_cards_title_cardGeen bepaalde voorkeur, ik geef alles een kans. Zoals Raymond zong: “ik hou van veel muziekjes”. Elementen die ik, ongeacht het genre, op prijs stel zijn de complexiteit van de karakters en de originaliteit en onvoorspelbaarheid van het verhaal.

De reeksen kiezen we zeer rationeel. Een eerste indicator is de score op IMDB, een serie moet minstens 7,5 halen voor we starten met kijken en dan hanteren we de “10 minuten regel”: als we na 10 minuten niet overtuigd zijn, stoppen we ermee. Dat is echter nog geen formule voor succes.

We haken af wanneer het verhaal nergens naar toe lijkt te leiden, te honingzoet is, de scenaristen in herhaling vallen of de “suspension of disbelief” verdwijnt. In het jargon wordt dit laatste de “Jump over the shark” genoemd, naar een scène uit “Happy Days” waarin de reeks haar geloofwaardigheid verloor.

Dit had ik zeer sterk met reeksen als “True Blood” en “Lost”, die zeer sterk startten, maar daarna serieus bergaf gingen. De scenaristen leken na een eerste straffe seizoen de pedalen kwijt.

Andere reeksen deden het omgekeerd. “Dexter” was bij aanvang een gewoon goede reeks, maar werd gaandeweg steeds sterker. Ook de beste komische serie aller tijden, “Blackadder”,  groeide van jaargang na jaargang.

Eén van mijn favoriete reeksen van de laatste maanden was “Stranger Things”, niet alleen intrigerend en superspannend, het is ook een zeer leuke trip down memory lane voor mensen die in de jaren ‘80 jong waren (de muziek! de typografie! de referenties naar iconen uit die tijd!). Maar door het fantasy-thema hou ik mijn hart vast of het ook niet de weg opgaat van “Lost”.

Er zijn kei-goede series die ik toch niet uitkeek. Soms is daar moeilijk een vinger op te leggen, maar bij  “Rectify” en “Bloodline” lag de schuld bij mijn empathie. Dit zijn immers zeer pijnlijke familiale drama’s waar je moeilijk afstand kunt van nemen, deze verhalen knagen aan je ziel. Misschien heb ik toch dat tikkeltje escapisme in een verhaal wel nodig.

Welke serie ben je nu aan het volgen en wat vind je ervan?

Op dit moment volg ik “La Trève”, een ijzersterk Waals misdaaddrama, iets waar we in Vlaanderen jaloers kunnen op zijn. Daarnaast is er “Mr. Robot”, een psychologische thriller over een autistische hacker. Een reeks met een groot geek-gehalte. Het lijkt een trend: autisten doen het wonderwel goed op televisie, zoals Saga Noren in “The Bridge/Bron” of Rudy en Nico in  “Marsman”.

Welke (misschien minder bekende) serie kan je aanraden aan de META-lezers?

Waanzinnig grappig : de tekenfilmreeks “Archer” (nog steeds te zien op Acht, sorry Caz) en de relatiecomedie “Catastrophe”.

mv5bnmfjmmq1otctmty4yy00mtiwltkwnzctowrjmjewngmzmde5l2ltywdll2ltywdlxkeyxkfqcgdeqxvymzm2nzgznjm-_v1_Er is ook steeds meer straffe Europese fictie. Uiteraard hebben de scandinaven met The Bridge, Borgen en The Killing het pad geëffend, maar ook uit andere landen komen er sterke reeksen. De laatste tijd heb ik een liefde voor Italiaanse series opgevat (ideaal met een goed glas montepulciano d’abruzzo). “Gomorra” en “Romanzo Criminale” zijn gewoon must-see misdaaddrama’s. “1992”, reeds het uitspreken van de titel bezorgt me een taal-orgasme, is een originele blik op het Italië van 20 jaar geleden. Het schetst het tijdsgewricht waarin Berlusconi groot kon worden en AIDS welig tierde.

Het Engelse drama is ook reeds een tijdje herrezen uit zijn stoffige en belegen erfenis. Je merkt aan een nieuwe generatie dat ze hun trots opzij zetten en zich lieten beïnvloeden door Amerikaanse en Scandinavische collega’s: “Broadchurch” is één van de beste misdaaddrama’s van de laatste jaren en “Peaky Blinders” heeft zoveel coolness dat ze enorm hot is.

Welke serie ligt er nog op je te wachten?

Wil nog steeds de “Soprano’s” eens uitkijken, ik ben nooit verder geraakt dan de eerste jaargang. Ook The Wire, True detective, … liggen nog op het schap.

Heb je een grote dvd-collectie?

Nee, lange leve de digibox en Netflix. Ik heb nog prachtige films op dvd waar sinds jaar en dag het cellofaan onaangetast is.

Oorspronkelijk artikel: META 201609_ZoGezien

Geplaatst in Media | Tags: | Een reactie plaatsen

Donald Trump zingt de Internationale

De Zwarte Madam:

Donald Trump zingt de Internationale … en heeft daarvoor speciaal zijn rode das aangetrokken.

1007877283

Omdat hij na 100 dagen nog geen van zijn verkiezingsbeloften kan waarmaken, voelt hij de bui hangen. Daarom draait hij zijn beleid 180° en probeert Bernie Sanders op te vrijen.

Hij liet alvast optekenen:

“People always ask me about socialists, It’s fantastic. Let me tell you about socialists. I do very well with socialists. I love socialists. No one loves socialists more than me, BELIEVE ME. socialists loves me. We’re going to have so many socialists you are going to get sick of socialists. The socialists just got 10 feet higher. I have the best socialists.”

Hij oefent alvast de Internationale:

Arise, ye workers from your slumber, I love your slumber!
Arise, ye prisoners of want. You’re the best!
Belief me: For reason in revolt now thunders,
and at last ends the age of cant!
Away with all your superstations, No – more – fake – news!
Servile masses, arise, arise! They just love me!
Let me tell you: We’ll change henceforth the old tradition,
And spurn the dust to win the prize!
So comrades, come rally,
And the last fight let us face. It’s fantastic!
The Internationale
Unites the human race.
So comrades, come rally,
And the last fight let us face.
The Internationale
Unites the human race. It will be HUGE!

Geplaatst in Zwarte madam | Tags: , | Een reactie plaatsen

Duurzaam ondernemen in Berlare, Overmere en Uitbergen

18195332_10208847842736394_1677551852_oAfgelopen donderdag (27 april) organiseerden Unizo en Curieus in CC Stroming te Berlare een avond over duurzaam ondernemen en werd voor de eerste maal de prijs voor de duurzame ondernemer uitgereikt.

In zijn inleiding beklemtoonde Curieus-voorzitter Jan Van Hee het belang van duurzaam ondernemen, want het was immers vier jaar geleden dat er in Bangladesh een textielbedrijf instortte en en waarbij 1133 werknemers om het leven kwamen. In dat bedrijf werden in erbarmelijke omstandigheden kledij gemaakt voor onze winkelketens. Deze schok zorgde er voor dat de aandacht voor het welzijn van de mensen en de zorg voor het milieu flink is toegenomen.

Dominiek D’Hooge, voorzitter van Unizo, gaf aan dat dit ook lokaal belangrijk is, daarom start dit weekend ook de actie “zo dichtblij”, die duurzame en lokale handel wilt ondersteunen.

18195291_10208847848176530_1922104467_oEen volle zaal luisterde geboeid naar de boeiende verhalen van Michael Raemakers (Triodos-bank), Ellen Sergeant (Babykangoeroe), David De Coster (Berloumi), Katia Verbrugge (‘t Fruithoekje) en Maria Beauprez.

Daarna was het tijd voor de uitreiking van de prijs voor de duurzame ondernemer van Berlare, Overmere en Uitbergen. Dominiek D’hooge legde de gevolgde procedure uit en vermeldde dat 13 bedrijven werden genomineerd. Drie ondernemingen kwamen boven drijven: op een gedeelde 2de plaats waren dit Hoeveslagerij De Nil en de Babykangoeroe.

Sinds 2011 baten Karel en Mieke De Nil de hoeveslagerij en het landb18195935_10208847846936499_1118879781_oouwbedrijf van hun ouders uit. Ze kweken er varkens en rundvee, met eigen voeder. Het vlees wordt om de veertien dagen op zaterdag rechtstreeks verkocht aan de consument. Op die manier houden ze de afstand tussen producent en consument zo klein mogelijk.

In 2014 richtte Ellen Sergaent De Babykangoeroe op. Een webshop met duurzaam babymateriaal. Het bleef niet bij een webshop, in onze gemeente is Ellen een pleitbezorger voor herbruikbare luiers en draagdoeken. Ze organiseert hierover ook workshops.

20170427_211416Maar het was de boerderij van Maria Beauprez en Pedro De Gelder die als winnaar uit de bus kwam. Ze zijn bekend voor hun Jersey-koeien, die ondermeer zorgen voor het lekkere ijs en de heerlijke rijstpap, waar fietsers maar al te graag voor stoppen in de zomer. Toch is het vooral haar inzet voor de medemens waarvoor ze gelauwerd wordt: van rijstpapjes voor 11.11.11 tot kleren voor Roemenië, dat nemen Maria en Pedro er nog allemaal bij. Vluchtelingen en mensen met een handicap vinden bij hen op de boerderij een zinvolle én leuke werkervaring.

Maria Beauprez kreeg een prachtig kunstwerk van Jos Art en een gevulde goodiebag van de Triodosbank.

Nadien werd nog lang nagepraat tijdens de receptie. De aanwezigen waren eensluidend: deze avond was een belangrijke stap in de bewustmaking over duurzaam ondernemen en mag zeker opvolging krijgen.

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid, Nieuws, visie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Socrates’ nachtmerrie: mijn antwoord aan Katja

socrates-tranh-ve

Socrates

Beste Katja,

Met aandacht las ik je voorstel (DM, 7 maart) om de parlementaire verkiezingen een total makeover te geven door de lijststem te neutraliseren en alles op de naamstemmen te zetten. 
Je staat natuurlijk niet alleen. Vincent Van Quickenborne en de N-VA doen het voorstel om het aantal parlementsleden in de Federale Kamer terug te brengen tot 100.  De “werkgroep politieke vernieuwing” binnen de commissie Binnenlandse Zaken is pas enkele dagen oud en het regent voorstellen. Iedere partij schiet met ideeën, tientallen tegelijk, het één al zotter dan het andere. Oplossingen voor ongekende kwalen, die in het wilde weg worden afgeschoten, opgejaagd door populisme en de zogenaamde stem van het volk. 
belgian_federal_parliament

Belgisch parlement

Gaat dit ideeën strooien niet voorbij aan de doelstelling van de werkgroep? De werkgroep werd opgericht in de nasleep van de Publifin- en Publipart-affaires en naïef als ik was, dacht ik dat het zou gaan over politieke deontologie. Normen en waarden, weet je wel. Over cumuleren, postjes en mandaten. En het is dringend, tegen eind juni moeten er concrete voorstellen liggen. Het moet gaan over jullie gedrag in dit huis, maar jullie komen met plannen om het huis te vertimmeren. Een huis hertimmeren doe je niet op enkele maanden.

Uiteraard zijn alle ideeën het waard om bekeken te worden, ook al zijn ze straatoud, toch is het jammer dat je met wat opgewarmde kost het nieuws moet halen. Politicoloog Nicolas Bouteca noemt dit terecht de liberale evergreen, ik noem dit liever het blauwe monster van Loch Ness, dat telkens de kop op steekt als het niet over iets anders mag gaan. Op gezette tijden worden voorstellen om de lijststem te neutraliseren voorgelegd. Eventjes de geschiedenis opgezocht:
  • 1993: principe goedgekeurd op het VLD-congres
  • 1999: wetsvoorstel van Hugo Coveliers (toen VLD), maar werd weggestemd
  • 2006: minister Marino Keulen (VLD) wou de lijststem geneutraliseerd zien bij de gemeenteraadsverkiezingen, maar werd teruggefloten door het Arbitragehof
  • 2015: voorstel van kamerleden Vincent Van Quickenborne en Patrick Dewael

Het is een oud idee en het is nu niet aan de orde, maar misschien is het een goed idee?

Helaas …Donald Trump Trump Alzheimers Warning Dementia
De lijststem neutraliseren, klinkt goed, maar het is een slecht idee. Waarom niet ineens de partijen afschaffen en iedereen op één lijst zetten? Zo maken we het ineens duidelijk waarover het gaat: een populariteitspoll. Dan gaat het niet meer over ideeën, visie en mensbeeld, maar wel over de knapste smoel en de stoutste muil. 
Je stelt dat de kiezer dan alle kaarten in handen heeft om te bepalen wie er verkozen wordt in het parlement. Dan gaat je er van uit dat de kiezer zeer goed geïnformeerd is over waar iemand voor staat. In de ideale wereld waar politieke vorming opgenomen is in de curricula van alle onderwijstypes en waar fake-news slechts een boze droom is, dan zou ik het neutraliseren van de lijststem zien zitten. De Ideale Wereld bestaat echter enkel op Canvas. 
 
Met een lijststem geef je je akkoord met de voorgesteld lijst en die lijst bepaalt voor een groot deel de kansen om verkozen te worden, daar heb je gelijk in. Die lijst wordt echter niet in het luchtledige samengesteld, maar zou een logische en doordachte keuze van een partij moeten zijn. Aan die keuze gaat idealiter een proces van analyse en debat aan vooraf zodat er met allerhande “checks and balances” rekening gehouden wordt en waarbij de grootste mafkezen en pussy grabbers vooraf kunnen weggefilterd worden. Het democratisch proces start niet in het kieshokje, wel in de maatschappij en binnen de partijen. 
27623264486_115c435657_bNiet iedereen stemt voor een persoon, veel mensen stemmen voor een maatschappijvisie of voor een partijprogramma, waarbij de verkozenen met voldoende bescheidenheid dit mandaat van de kiezer moeten uitvoeren. Voorkeurstemmen en partijstemmen houden elkaar in evenwicht en zo moet het. 
Die “checks and balances” zijn wel degelijk belangrijk voor dat democratische proces, ze zorgen immers voor een maximale diversiteit van verkozenen. Wanneer jouw voorstel realiteit zou worden, wordt het parlement bevolkt met flamboyante mannen tussen de 40 en de 60. Meer dan nu zou het parlement de speeltuin zijn van typische beroepspolitici en zouden vrouwen, jongeren en ouderen, maar ook stille dossiervreters of serene denkers amper aan de zijlijn mogen meespelen en nieuwelingen zouden het zeer moeilijk hebben om zich op te werken. 
Ik ben het met je eens dat het huidige systeem deels contra-productief werkt door de soms ijzeren partijtucht bij de verkozenen. Wat jij “particratie” noemt, is niet ideaal en er is zeker werk aan, maar het is intussen toch stukken beter voor de democratie dan een ordinaire populariteitspoll. 
david_-_the_death_of_socrates

De Dood van Socrates door Jacques-Louis David (1787)

Vergis je niet, ook ik ben grote voorstander van meer inspraak en directe democratie. Waarom niet met kleine stapjes beginnen en in onze eigen gemeente waar je burgemeester bent, het eerste uur van de gemeenteraad spreekrecht geven aan de inwoners? Ik zeg maar wat.

De Griekse filosofen Socrates  en Plato waren een koele minnaars van de democratie zoals die werd toegepast in Athene. Socrates vond dat die vorm van verkiezingen een populariteitstest waren voor gladde verkopers en dat goede bestuurders met een realistische kijk, uit de boot vielen. Socrates zou zijn stellingen tegen het populisme bekopen met de gifbeker. Laat Socrates nachtmerrie niet uitkomen.

Politiek moet over de mensen gaan, over de mensen in de straat, niet over de mensen in het parlement. In het parlement moet het over ideeën gaan, niet over ego’s.

Jan Van Hee

Geplaatst in Berlare, Geschiedenis, Nieuws, visie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Dagen zonder vlees

dzvlogoVeganisten zullen het me kwalijk nemen, maar ik kan enorm genieten van verse carpaccio of steak tartaar, van een dichtgeschroeide Limousin-entrecote of van mijn eigen stoverij. Toch zul je me vaker geen vlees zien eten en kies ik op restaurant vaak een vegetarisch alternatief.

Steeds meer mensen kiezen bewust om minder vlees en vis te eten. De overconsumptie van dierlijke voeding is onder meer een van de grote oorzaken van de klimaatverandering en andere milieuproblemen. Wanneer we toch vlees eten, kiezen we best voor lokaal, duurzaam geproduceerd vlees. Bij ons Voedselteam Donkgemeenten kun je reeds lokaal, duurzaam en lekker lamsvlees krijgen.

Voor je gezondheid eet je ook best flink wat minder vlees: Vegetariërs hebben minder kans op hart- en vaatziekten, minder kans op diabetes en het risico op een aantal kankers daalt.

Ook topslager Dierendonck is van oordeel dat we minder, maar beter vlees moeten eten. Uiteraard spreekt hij hiermee in het voordeel van zijn eigen winkel, maar de overproductie van middelmatig vlees is niet de toekomst.

Daarom zijn initiatieven als het Gentse “donderdag=veggiedag” zeer belangrijk in de bewustwording. Een idee voor Berlare? Niet toevallig dat Gent hierin het voortouw neemt, Gent wil zich immers als de veggie-hoofdstad van Europa profileren.

Vandaag gaat opnieuw Dagen Zonder Vlees van start. Het opzet is om 40 dagen minder vlees of vis te eten en zo je ecologische voetafdruk te verkleinen en je gezondheid te vergroten. Ik ga alvast mijn vleesconsumptie verminderen, niet voor 40 dagen, maar voor de rest van mijn leven. En jij?

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid, Nieuws, visie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen