Socrates’ nachtmerrie: mijn antwoord aan Katja

socrates-tranh-ve

Socrates

Beste Katja,

Met aandacht las ik je voorstel (DM, 7 maart) om de parlementaire verkiezingen een total makeover te geven door de lijststem te neutraliseren en alles op de naamstemmen te zetten. 
Je staat natuurlijk niet alleen. Vincent Van Quickenborne en de N-VA doen het voorstel om het aantal parlementsleden in de Federale Kamer terug te brengen tot 100.  De “werkgroep politieke vernieuwing” binnen de commissie Binnenlandse Zaken is pas enkele dagen oud en het regent voorstellen. Iedere partij schiet met ideeën, tientallen tegelijk, het één al zotter dan het andere. Oplossingen voor ongekende kwalen, die in het wilde weg worden afgeschoten, opgejaagd door populisme en de zogenaamde stem van het volk. 
belgian_federal_parliament

Belgisch parlement

Gaat dit ideeën strooien niet voorbij aan de doelstelling van de werkgroep? De werkgroep werd opgericht in de nasleep van de Publifin- en Publipart-affaires en naïef als ik was, dacht ik dat het zou gaan over politieke deontologie. Normen en waarden, weet je wel. Over cumuleren, postjes en mandaten. En het is dringend, tegen eind juni moeten er concrete voorstellen liggen. Het moet gaan over jullie gedrag in dit huis, maar jullie komen met plannen om het huis te vertimmeren. Een huis hertimmeren doe je niet op enkele maanden.

Uiteraard zijn alle ideeën het waard om bekeken te worden, ook al zijn ze straatoud, toch is het jammer dat je met wat opgewarmde kost het nieuws moet halen. Politicoloog Nicolas Bouteca noemt dit terecht de liberale evergreen, ik noem dit liever het blauwe monster van Loch Ness, dat telkens de kop op steekt als het niet over iets anders mag gaan. Op gezette tijden worden voorstellen om de lijststem te neutraliseren voorgelegd. Eventjes de geschiedenis opgezocht:
  • 1993: principe goedgekeurd op het VLD-congres
  • 1999: wetsvoorstel van Hugo Coveliers (toen VLD), maar werd weggestemd
  • 2006: minister Marino Keulen (VLD) wou de lijststem geneutraliseerd zien bij de gemeenteraadsverkiezingen, maar werd teruggefloten door het Arbitragehof
  • 2015: voorstel van kamerleden Vincent Van Quickenborne en Patrick Dewael

Het is een oud idee en het is nu niet aan de orde, maar misschien is het een goed idee?

Helaas …Donald Trump Trump Alzheimers Warning Dementia
De lijststem neutraliseren, klinkt goed, maar het is een slecht idee. Waarom niet ineens de partijen afschaffen en iedereen op één lijst zetten? Zo maken we het ineens duidelijk waarover het gaat: een populariteitspoll. Dan gaat het niet meer over ideeën, visie en mensbeeld, maar wel over de knapste smoel en de stoutste muil. 
Je stelt dat de kiezer dan alle kaarten in handen heeft om te bepalen wie er verkozen wordt in het parlement. Dan gaat je er van uit dat de kiezer zeer goed geïnformeerd is over waar iemand voor staat. In de ideale wereld waar politieke vorming opgenomen is in de curricula van alle onderwijstypes en waar fake-news slechts een boze droom is, dan zou ik het neutraliseren van de lijststem zien zitten. De Ideale Wereld bestaat echter enkel op Canvas. 
 
Met een lijststem geef je je akkoord met de voorgesteld lijst en die lijst bepaalt voor een groot deel de kansen om verkozen te worden, daar heb je gelijk in. Die lijst wordt echter niet in het luchtledige samengesteld, maar zou een logische en doordachte keuze van een partij moeten zijn. Aan die keuze gaat idealiter een proces van analyse en debat aan vooraf zodat er met allerhande “checks and balances” rekening gehouden wordt en waarbij de grootste mafkezen en pussy grabbers vooraf kunnen weggefilterd worden. Het democratisch proces start niet in het kieshokje, wel in de maatschappij en binnen de partijen. 
27623264486_115c435657_bNiet iedereen stemt voor een persoon, veel mensen stemmen voor een maatschappijvisie of voor een partijprogramma, waarbij de verkozenen met voldoende bescheidenheid dit mandaat van de kiezer moeten uitvoeren. Voorkeurstemmen en partijstemmen houden elkaar in evenwicht en zo moet het. 
Die “checks and balances” zijn wel degelijk belangrijk voor dat democratische proces, ze zorgen immers voor een maximale diversiteit van verkozenen. Wanneer jouw voorstel realiteit zou worden, wordt het parlement bevolkt met flamboyante mannen tussen de 40 en de 60. Meer dan nu zou het parlement de speeltuin zijn van typische beroepspolitici en zouden vrouwen, jongeren en ouderen, maar ook stille dossiervreters of serene denkers amper aan de zijlijn mogen meespelen en nieuwelingen zouden het zeer moeilijk hebben om zich op te werken. 
Ik ben het met je eens dat het huidige systeem deels contra-productief werkt door de soms ijzeren partijtucht bij de verkozenen. Wat jij “particratie” noemt, is niet ideaal en er is zeker werk aan, maar het is intussen toch stukken beter voor de democratie dan een ordinaire populariteitspoll. 
david_-_the_death_of_socrates

De Dood van Socrates door Jacques-Louis David (1787)

Vergis je niet, ook ik ben grote voorstander van meer inspraak en directe democratie. Waarom niet met kleine stapjes beginnen en in onze eigen gemeente waar je burgemeester bent, het eerste uur van de gemeenteraad spreekrecht geven aan de inwoners? Ik zeg maar wat.

De Griekse filosofen Socrates  en Plato waren een koele minnaars van de democratie zoals die werd toegepast in Athene. Socrates vond dat die vorm van verkiezingen een populariteitstest waren voor gladde verkopers en dat goede bestuurders met een realistische kijk, uit de boot vielen. Socrates zou zijn stellingen tegen het populisme bekopen met de gifbeker. Laat Socrates nachtmerrie niet uitkomen.

Politiek moet over de mensen gaan, over de mensen in de straat, niet over de mensen in het parlement. In het parlement moet het over ideeën gaan, niet over ego’s.

Jan Van Hee

Geplaatst in Berlare, Geschiedenis, Nieuws, visie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Dagen zonder vlees

dzvlogoVeganisten zullen het me kwalijk nemen, maar ik kan enorm genieten van verse carpaccio of steak tartaar, van een dichtgeschroeide Limousin-entrecote of van mijn eigen stoverij. Toch zul je me vaker geen vlees zien eten en kies ik op restaurant vaak een vegetarisch alternatief.

Steeds meer mensen kiezen bewust om minder vlees en vis te eten. De overconsumptie van dierlijke voeding is onder meer een van de grote oorzaken van de klimaatverandering en andere milieuproblemen. Wanneer we toch vlees eten, kiezen we best voor lokaal, duurzaam geproduceerd vlees. Bij ons Voedselteam Donkgemeenten kun je reeds lokaal, duurzaam en lekker lamsvlees krijgen.

Voor je gezondheid eet je ook best flink wat minder vlees: Vegetariërs hebben minder kans op hart- en vaatziekten, minder kans op diabetes en het risico op een aantal kankers daalt.

Ook topslager Dierendonck is van oordeel dat we minder, maar beter vlees moeten eten. Uiteraard spreekt hij hiermee in het voordeel van zijn eigen winkel, maar de overproductie van middelmatig vlees is niet de toekomst.

Daarom zijn initiatieven als het Gentse “donderdag=veggiedag” zeer belangrijk in de bewustwording. Een idee voor Berlare? Niet toevallig dat Gent hierin het voortouw neemt, Gent wil zich immers als de veggie-hoofdstad van Europa profileren.

Vandaag gaat opnieuw Dagen Zonder Vlees van start. Het opzet is om 40 dagen minder vlees of vis te eten en zo je ecologische voetafdruk te verkleinen en je gezondheid te vergroten. Ik ga alvast mijn vleesconsumptie verminderen, niet voor 40 dagen, maar voor de rest van mijn leven. En jij?

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid, Nieuws, visie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Anti-dumping in het lokale beleid

pile-of-cobble-stonesMet beschaamde kaken moeten toegeven dat je leverancier van kasseien in opspraak kwam door extreem slechte arbeidsomstandigheden. Dit overkwam het progressieve stadsbestuur van Gent. Voor iedereen vervelend, maar zeker voor een stad dat veel sociale accenten legt in haar beleid. Het stadsbestuur kwam onmiddellijk in actie en er werden in toekomstige bestekken ecologische en sociale garanties ingebouwd.

Reeds geruime tijd pleiten vakbonden en NGO’s ervoor om in overheidsbestekken, meer dan prijs- en kwaliteitsvoorwaarden te vragen. Steeds meer worden waarden als duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid naar voor geschoven.

Social Dumping logo renOnder socialistische druk is het antidumpingbeleid van de Europese Unie (EU) gelukkig ver gevorderd. Dit beleid is er op gericht om Europese producenten te beschermen, die lijden onder dumpingpraktijken van producenten uit derde landen. Dumping is producten en diensten uitvoeren naar onze landen tegen een prijs die lager ligt dan zijn “normale waarde”. Vaak gaat dat gepaard met sociale onrechtvaardigheid en ecologische misdaden.

Lokale overheden hebben een grote verantwoordelijkheid om sociale dumping tegen te gaan, want zij kunnen dit sturen via hun beleid. Oostende maakt hier werk van en bepaalt dat in grote overheidsopdrachtendossiers de in België toepasselijke minimumlonen worden betaald. Ze zijn trouwens het eerste Vlaamse stadsbestuur dat deze verbintenis opneemt in haar opdrachten. Zo krijgen bijvoorbeeld buitenlandse werknemers het wettelijk minimumloon dat ook voor Belgische werknemers geldt.

De Belgische en buitenlandse inschrijvers op overheidsopdrachten en hun eventuele onderaannemers zullen een ‘verbintenis inachtneming minimumloon’ bij hun offerte moeten voegen.

burj_dubai_construction_workers_on_4_june_2007“Op deze manier strijdt de stad Oostende mee tegen sociale dumping via overheidsopdrachten”, aldus Johan Vande Lanotte.

Dichter bij ons legt Stad Dendermonde een clausule tegen kinderarbeid op in aanbestedingen. Dit was een direct gevolg van het debacle met de kasseien in Gent.

Weten we in Berlare wel zeker dat onze plaveien en de natuursteen van de kasteeltoegang niet door kinderhanden zijn gegaan?  Wordt het geen tijd dat zo’n richtlijn ook in Berlare wordt opgelegd?

Geplaatst in Berlare, Internationaal, Lokaal beleid, visie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Wipschieten: unity in diversity

20170115_192155Zondag was het opnieuw zover: op de receptie van de Cultuurraad van Berlare werden de Culturele nominaties uitgedeeld. Dit jaar gingen ze naar:

  • Marc De Bruyne voor de promotie van het wipschieten
  • David De Coster voor de doorbraak in Vlaanderen van de Berloumi-kaas
  • professor Mo Lamkamfie voor zijn onderzoek naar het afsterven van cellen en het menselijk afweersysteem
  • Kevin De Rouck en Nicki Van De Velde voor het verkrijgen van de Ambassadeur Magna Cum Laude

Zelf mocht ik de laudatio uitspreken voor Marc De Bruyne:

Culturele nominatie voor Marc De Bruyne

14390822_170412340066501_610607441236603702_nWeinig sporten zijn zo universeel als boogschieten, in zowat elke cultuur is boog en pijl ingeburgerd. Toch is er een enorme diversiteit: van de Mongoolse steppes tot de Amerikaanse prairies, van de prehistorie tot het heden. In verschillende culturen is pijl en boog echter meer dan een jacht- of sportwapen. In Japan is de Kyudo, het traditioneel boogschieten omkaderd met een pak rituelen, uitgegroeid tot ware zen-meditatie. Bij de San, of de Bosjesmannen in Zuid-Afrika, maken verliefde jonge mannen een miniatuur boog en schieten, als een ware cupido, een pijltje in het achterwerk van het meisje van hun dromen. Wanneer het meisje de pijl niet breekt, weet hij dat de liefde wederzijds is. Hoe simpel kan het leven zijn.

Maar er zijn ook minder fraaie anekdotes: het wereldberoemde V-teken, al dan niet in vulgaire vorm, [tonen] gaat terug tot de Slag bij Azincourt van 1415. De Fransen zouden immers, wanneer ze de veldslag wonnen, bij alle gevangen Engelsen de wijs- en middelvingers afsnijden zodat ze niet langer een boog konden hanteren. Na hun overwinning lieten de Engelsen bij wijze van spot hun twee vingers zien.

U hoort het: over boogschieten is veel te vertellen. Ook in onze contreien kent het boogschieten een zeer lange traditie. Uit de lokale burgerwachten, die hun dorp of stad moesten beschermen, groeiden de schuttersgilden. In Groot-Berlare zijn er zelfs nog 2 actief. In september organiseerde de Oudheidkundige kring van Berlare nog een zeer gesmaakte tentoonstelling over de Schuttersgilde Sint-Sebastiaan Berlare, die 450 jaar bestaat. Ook de Koninklijke schuttersgilde Sint Sebastiaan van Overmere heeft een respectabele leeftijd, ze werd opgericht in 1607. Daarmee zijn de schuttersgilden de oudste sportclubs in Vlaanderen. België telt 228 clubs, goed voor zo’n 5.000 leden, waarvan 500 jongeren.

Bij het wipschieten moeten de spelers zoveel mogelijk blokjes met pluimen, zogenaamde vogels, uit de 28 meter hoge toren schieten. Deze sport vond zelfs zijn weg naar ons taalgebruik: wie kent er de uitdrukking niet “de hoofdvogel afschieten”.

Het wipschieten is een lokale sport, met het zwaartepunt in Vlaanderen, en uitlopers naar Wallonië, Zuid-Nederland en Frans-Vlaanderen. Dezelfde streek waar belforten, beiaarden, reuzenstoeten en frietkoten welig tieren. Geworteld in de Vlaamse klei, dus.

Toch zijn deze schuttersgildes geen relikwieën uit het verleden. De sport is enorm geëvolueerd en de moderne compoundbogen zijn pareltjes van high-tech mechanica. Ondanks de spitstechnologie is het toch een sport waarbij training en ervaring voorop staan.

Nu over naar de hoofdvogel van deze avond: Marc De Bruyne werd in 2005, na het overlijden van Julien Colman, voorzitter van de Overmeerse schuttersgilde en sinds vorig jaar is hij ook voorzitter van de nationale koepel de Koninklijke Nationale Bond Der Belgische Wipschutters en de Europese bond.

Marc en zijn vrouw, Nancy, kregen de sport met de paplepel binnen. Marc leerde het van zijn vader en ook hun zoon en dochter werden boogschutters. Het is dan ook een sport voor het hele gezin, voor jong en oud. Senioren en jongeren schieten samen zich tot koning of keizer.

De sport verjongt zich met elke nieuwe lichting en daar werkt de Sint-Sebastaan-gilde in Overmere sterk aan. Ze werden dan ook door de nationale bond genomineerd voor hun jeugdwerking. In de laatste 15 jaar telden ze 5 kampioenen bij de jeugd. Marc heeft er een erezaak van gemaakt om de sport te promoten en te verruimen en nieuwe mensen aan te trekken.

Van promotie gesproken: in oktober trok hij samen met zijn vrouw naar Jakarta (Indonesië) om het boogschieten op de staande wip te promoten tijdens de World Sport For All Games. Deze “olympische spelen” voor traditionele sporten worden ook om de 4 jaar georganiseerd door de wereldbond Tafisa, onder bescherming van de UNESCO en het IOC. Daar werden een week lang verschillende traditionele en plaatselijke sporten gedemonstreerd uit de hele wereld. Een samenzijn van alle mogelijke culturen en een feest van diversiteit. Zo’n 12.000 deelnemers uit 110 verschillende landen en 100 000 toeschouwers waren aanwezig.

Het moet gezegd: Marc heeft meer dan zijn best gedaan om het wipschieten internationaal te promoten. Ondanks het aanbod van honderden andere sporten werd Marc geïnterviewd door CNN en diverse andere zenders. Hij mocht de gouverneur van Jakarta instrueren in het wipschieten. Ook een 300-tal andere geïnteresseerden kregen een initiatie door Marc, zijn vrouw of hun collega’s.

20170115_182323Het thema van de spelen in Jakarta was “unity in diversity” en dat is voor Marc ook de omschrijving voor het wipschieten: “individuele sport die in groep gespeeld wordt”. Het is dan ook een sport waar kameraadschap en gezelligheid primeren boven prestaties.

Ik ben alvast fan van deze sport, hopelijk volgen jullie ook.

Vanavond schiet Marc de hoofdvogel af: bedankt, Marc, om deze sport, en een belangrijk stuk cultureel erfgoed, internationaal in de kijker te plaatsen.

Geplaatst in Berlare, Geschiedenis, Nieuws | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Een menswaardig bestaan betekent een menswaardig einde

464697593_1280x720Een tijdje geleden kreeg ik van een Dendermondse collega de vraag, of er in onze Woonzorgcentra de mogelijkheid van vrije keuze van het levenseinde (euthanasie) vastgelegd is.

Zo’n vraag ligt me nauw aan het hart omdat ik wrange herinneringen bewaar aan het levenseinde van verschillende familieleden, waarbij de doodsstrijd onnodig lang werd gerekt.

Dat dit een maatschappelijk probleem is, werd enige tijd geleden aangetoond door een woon- en zorgcentrum dat weigerde de laatste wil, euthanasie, van een terminaal zieke bewoner uit te voeren.

Deze zaak kreeg zelfs internationale weerklank, vooral in de conservatief-christelijke media.

In Dendermonde wordt zowel in het kwaliteitshandboek (onderdeel “comfortdossier”), als in de werkgroep “vroegtijdige zorgplanning” aandacht besteed aan de wensen van de patiënt, ook als het gaat over actieve levensbeëindiging op vraag van hem of haar.
Als instelling staan we open voor de wens van onze bewoners. In voorkomend geval zullen afspraken gemaakt worden met de behandelend arts en de CRA (coördinerend en raadgevende arts).

In de afsprakennota van het OCMW-Woonzorgcentrum van Overmere lezen we:
Art. 36: palliatieve zorg
In de laatste levensfase wordt getracht om in de vertrouwde omgeving van de eigen zorgflat bescherming, comfort en geborgenheid te geven. Wanneer een medische behandeling niet meer helpt en het levenseinde nadert, krijgt de kwaliteit van leven een andere betekenis. De nadruk wordt dan gelegd op comfortzorgen : enerzijds het wegnemen van pijn en andere hinderlijke symptomen en anderzijds de aandacht voor psychologische, levensbeschouwelijke en sociale begeleiding van de bewoner en zijn familie. De leden van het zorgteam zijn opgeleid in de palliatieve hulpverlening en bieden, in overleg, de
best mogelijke ondersteuning. (cfr. kwaliteitshandboek woonzorgcentrum Ter Meere – 2.1.1. intentieverklaring palliatieve zorgverlening)

Art. 37: euthanasie
Er wordt op een ethische en wettelijke manier omgegaan met een vraag naar euthanasie. Hierbij houden we rekening met onze opdrachtverklaring, waarin we een dienstenpakket aanbieden dat zo dicht mogelijk aansluit bij de noden/behoeften van onze bewoners zodat een zo maximaal mogelijke zorg-op-maat aanbod tot stand komt. (cfr. verpleegkundig handboek – 2.06 procedure voor euthanasie)

De toestand in het wzc Kruyenberg is minder duidelijk. Kruyenberg is immers een commercieel rusthuis, via Anima Care, in handen van de holding Ackermans & Van Haaren. Een kwaliteitshandboek of afsprakennota staat niet online, het enige wat we kunnen lezen is:

Residenten die palliatieve zorgen nodig hebben geven we een extra warm onthaal. Wij streven naar een optimale begeleiding van de bewoners en hun naasten.

Een waardig leven betekent ook een waardig levenseinde.

Geplaatst in Geen categorie, Lokaal beleid, visie | Tags: , | 2 reacties

De N-VA is zo lief, meneer

Ondanks de speldeprikjes van de N-VA-Berlare in hun laatste huis-aan-huis-blad (december 2017) over de begraafplaatsen, Pa en Gijs, de oude AMI en het kasteelpark, is de partij in de gemeenteraad (en OCMW-raad) opvallend welwillend naar de Vld-meerderheid toe.

Uiteraard moeten ze zich openlijk manifesteren als een oppositiepartij, maar dat staat in schril contrast met hun standpunten en stemgedrag in de laatste gemeenteraden. Zou hier meer aan de hand zijn?

In de wandelgangen wordt immers gefluisterd over voorzichtige gesprekken in functie van voorakkoorden. Er zijn immers verkiezingen in 2018 en de N-VA lijkt een gegeerde bruid te zijn. Volgens “kreten en gefluister” in de coulissen van de gemeenteraad zijn zowel CD&V en Open Vld in gesprek met deze partij.

Hier zit ook een duidelijke logica in. Open Vld zit immers niet langer in de winning mood, ze krijgt steeds meer kritiek te verwerken en er is steeds meer gemor bij de bevolking (prijs van het OCMW-rusthuis, de begraafplaatsen, infrastructuurwerken, …). Het zit er dik in dat ze bij de volgende verkiezingen hun absolute meerderheid zullen verliezen en nu echt een coalitiepartner zullen nodig hebben. Om op veilig te spelen zullen ze een partner nodig hebben met meer dan één zetel.

Ook CD&V lonkt naar de N-VA. Zij hopen om hun vrije val sinds 1994 eindelijk te keren en er enkele zetels bij te winnen. Ze zijn alvast goed bezig zich te profileren. Met veel geluk en boterhammen kunnen ze samen de meerderheid breken.

Quo vadis sp.a? Sp.a, als enige progressieve partij, moet haar rol spelen, maar daarvoor zal de partij zich moeten versterken en vernieuwen en zich duidelijker profileren. En vooral ambitie tonen. Op dezelfde éénpersoonspartij / Vld-appendix zit nu ècht niemand meer te wachten. De kiezers niet, de mogelijke coalitiepartners niet.

Toch lijkt de  N-VA haar eieren in de mand van de Vld te leggen, want de kans is zeer groot dat de Vld  de grootste partij blijft en dus het meest kans heeft om in het bestuur te zitten.

Zowel in de OCMW-raad als in de gemeenteraad stemde de N-VA mee met de  prijsstijging van het OCMW-rusthuis en hadden daar een goede “tsjeverige” enerzijds-anderzijds-uitleg voor. Ook terug te vinden op hun website.

Ze waren best tevreden met de beperkte tegemoetkoming voor de buzzy-pass voor scholieren. Ook de begroting die de meerderheid voorlegde werd door de N-VA, als goede huisvaders, probleemloos goedgekeurd.

Maar het vel van de beer zal pas verkocht worden als hij geschoten is…

Geplaatst in Berlare, Lokaal beleid, Nieuws | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Hip hip hurra!

hipp_hipp_hurra_konstnc3a4rsfest_pc3a5_skagen_-_peder_severin_krc3b8yer

“Hip hip hurra” door Peder Severin Kroyer

1 jaar geleden ben ik deze blog gestart uit pure goesting, maar ook om te zeggen wat gezegd moest worden. Intussen zijn we 59 berichten verder en het vuur is er nog steeds. Soms waren de berichten speels, soms ernstig, soms was ik gelukkig, maar vaak ook boos.

De oorspronkelijke doelstellingen zijn nog steeds dezelfde: de politiek uit de achterkamertjes naar het grote publiek brengen, onderbouwde analyse bieden en een open debatcultuur introduceren in onze gemeente.

De vele reacties, die ik krijg, sterken mij om verder te gaan op de ingeslagen weg en nog stouter te worden in mijn commentaren en analyses.

Hierbij wil ik ook iedereen danken, die mij volgt, met mij in discussie gaat en ook vrij en vrank zijn mening deelt.

Geplaatst in Nieuws | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het verhaal van de stoute onderpastoor

misbruiken_degentenaar_delandwacht_20151027

De Gentenaar/De Landwacht – 27/10/2015

Het verhaal van de stoute onderpastoor.

Zaterdag mocht ik enkele leuke uren doorbrengen bij de Heemkundige Kring van Overmere. Allemaal voor een verkennend onderzoek voor de mogelijke herdenking van 100 jaar socialisme in onze Donkgemeenten.

Overmere, Berlare en Uitbergen waren geen rode bastions, maar ze ondervonden toch de nodige invloed vanuit de omgeving. Dendermonde, Lokeren, Hamme, Zele en Wetteren zorgden voor de nodige “besmetting” de omliggende gemeenten.

Ondanks verschillende pogingen (vooral na Wereldoorlog II) hadden de socialistische partijen en politici in Overmere weinig succes. De fusie van 1976 kwam dus te vroeg voor een socialistische overwinning.

Op een pamflet van de Katholieke Lijst voor de verkiezingen van 1952 lezen we dan ook “Wij Overmerenaren houden niet van socialisten, maar wij willen ook geen andere Tisten.” Tist was een nom-de-plume van een politicus, die satirische stukken schreef.

Zoals gezegd, is dit voorlopig een verkennend onderzoek, waarover ik in volgende posts iets meer zal schrijven. Toch ben ik alvast enkele smeuïge verhalen op het spoor. Zo was er tijdens de Eerste Wereldoorlog (1915), ondanks de censuur, een stevige polemiek tussen de Gentse socialistische krant De Vooruit en christelijke De Gentenaar/de Landwacht over mogelijk misbruik in het Hulp- en Voedingskomiteit van Overmere en Uitbergen. Vooral toenmalige onderpastoor Pieters kwam hiermee in opspraak.

Alle mensen die iets meer weten of stukken hebben over de geschiedenis van het socialisme in Berlare, Overmere en Uitbergen mogen mij zeker contacteren.

Geplaatst in Geschiedenis | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Een grote meneer en kameraad is vandaag heengegaan

15326561_1053998648059618_2850476290517715534_nEen grote meneer en kameraad is vandaag heengegaan: Marc Van Gysegem was een zeer sociaal bewogen en cultureel bevlogen persoon. Decennialang was Marc de drijvende kracht achter het rijke culturele leven in onze gemeente en de mentor van veel kunstenaars. Ik ben zeer blij om met hem te hebben kunnen samenwerken.
Hij zal blijven voortleven in zijn schitterende fotografie.

Geplaatst in Nieuws | Tags: | Een reactie plaatsen

10 jaar meebesturen … ik ben zwaar ontgoocheld

socialism-sharingVandaag in de gemeenteraad verdedigt sp.a-schepen Wim Arbijn, in een vorig leven misschien ooit een socialist, de prijsstijging van het OCMW-rusthuis Ter Meere. Nu reeds één van de duurste OCMW-rusthuizen in VlaanderenHier ben ik oprecht kwaad over! Vooral omdat dit de zoveelste asociale maatregel op rij is, die Wim openlijk steunt.

Als gewoon sp.a-lid heb ik geen stem in het sp.a-bestuur, daarom deel ik mijn mening via deze weg.

In 2018 gaan we opnieuw naar de stembus om een nieuw gemeentebestuur te verkiezen. Reeds 2 legislaturen wordt onze gemeente bestuurd door de coalitie VLD en sp.a. Dit jaar is het dus 10 jaar dat een sp.a-schepen, Wim Arbijn, mee bestuurt in Berlare.

Dit is geen succes. Het blijft immers zoeken naar de rode stip in de blauwe oceaan. Sociaal voelende inwoners kunnen niet anders dan ontgoocheld zijn over het totale gebrek aan sociale accenten in het beleid.

Uiteraard konden de ambities bij het begin van deze laatste legislatuur niet al te hoog zijn, omdat sp.a mathematisch niet nodig was in de coalitie. De VLD had immers de volstrekte meerderheid. Dank zij de afspraak om de coalitie voor minstens 2 legislaturen verder te zetten, kon Wim toch (deels) opnieuw aanschuiven bij het college.

Waarschijnlijk voelde hij de bui hangen, want er straalde weinig ambitie uit zijn slogan bij de laatste verkiezingen: hij wilde enkel “MEE BESTUREN”, lees: zijn postje veilig stellen. Toen we na de verkiezingen vroegen of Wim iets meer dan zijn postje uit de brand wist te slepen, verwees hij naar de sociale thema’s in het meerjarenplan van de gemeente. Bij het nalezen vinden we het woord “sociaal” enkel terug bij “sociale media”.

Wim toont zich keer op keer liberaler dan de liberalen, zet zijn postje boven het algemeen belang en geen enkele keer wil hij een socialistisch accent leggen. Waarom zouden inwoners en sp.a-leden nog voor sp.a stemmen, als hun schepen niet eens de meest elementaire sociale rechten verdedigt in het gemeentebestuur?

Maar misschien kan Wim ons overtuigen van het tegendeel. Daarom zou ik graag willen weten van de schepen:

  • wat zijn de socialistische verwezenlijkingen in de afgelopen 10 jaar, waar hebben de socialisten het verschil gemaakt, wat zou er nooit gerealiseerd zijn zonder de socialisten?
  • wat zit de sp.a in deze coalitie te doen behalve een schepenwedde op te strijken en de VLD aan de volgende overwinning te helpen?

Sp.a-Berlare heeft de zware taak om in 2018 de gemeenteraadsverkiezingen te winnen, maar dan dient ze zo snel mogelijk een andere kopman/-vrouw te kiezen, iemand die wèl opkomt voor het welzijn van de inwoners en de toekomst van onze gemeente. Iemand die geen einzelgänger is en wèl verantwoording wil afleggen aan zijn/haar achterban. Er is in het huidige sp.a- bestuur ruim voldoende politiek talent om het van Wim over te nemen en zich te profileren als toekomstige lijsttrekker.  Hoe eerder hoe beter.

En winnen is belangrijk omdat, ondanks Wim, de socialisten de enigen zijn die van de sociale voorzieningen een prioriteit willen maken. Wij moeten nu, met z’n allen, de krachten bundelen om de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 te winnen. 2018 is bangelijk dichtbij. 

Sinds de fusie van 1976 is sp.a Berlare er bij elke verkiezingen op achteruit gegaan, maar ik ben er zeker van dat 2018 een keerpunt wordt. Want sp.a Berlare is meer dan ooit nodig. Het aantal gezinnen in kansarmoede steeg van 2,7% in 2010 naar 7% in 2015. Dat is bijna het drievoudige op 5 jaar tijd. De huidige regeringsmaatregelen voelen vooral de zwakkeren in hun portemonnee en dan zou ik niet graag in gemeente wonen die de zorgpremie onder het regionale gemiddelde houdt en de rusthuisprijzen laat stijgen ver boven het Vlaamse gemiddelde.

Maar ik heb alle vertrouwen in de opvolgers van Wim…

Geplaatst in Lokaal beleid, Nieuws | Tags: , , | 4 reacties