Deze zomer openen we elke maandagavond in juli en augustus ons pop-up tastingterras in Overmere. Het opzet is eenvoudig: avonden voor bierliefhebbers met of zonder voorkennis, met ruimte om te proeven, te vergelijken, te discussiëren en vooral ook van elkaar te leren. Elke avond staat één thema centraal. We proeven telkens een vijftal bieren, met aangepaste hapjes erbij.
De eerste van deze Maandag Bieravonden stond in het teken van Engelse bieren. Voor ons Belgen is dat een exotisch bierland met hun cask ale, waarbij via een handpomp uit het vat wordt geschonken, met weinig koolzuur en een zachte textuur. Dit staat ver van onze meer bruisende, vaak zwaardere biertraditie.
Engelse bieren staan vaak bekend om hun doordrinkbaarheid, zachte koolzuurdruk en uitgesproken moutkarakter. Stijlen zoals bitter, mild, porter, stout en barley wine zijn doorgaans minder uitgesproken hoppig dan wat wij gewoon zijn van moderne craftbieren, maar ze bieden wel veel nuance in geur, smaak en mondgevoel. Tijdens deze avond lag het accent vooral op het Noorden van Engeland: een regio met een sterke pubcultuur.
Het werd een smaakreis door verschillende registers van de Britse biercultuur: fris en licht, hoppig en modern, moutig en klassiek, donker en geroosterd en uiteindelijk intens en dessertachtig. Hierbij werden telkens aangepaste hapjes opgediend.
We begonnen licht en fris met Spring Pale van Love Lane Brewery uit Liverpool. Een toegankelijke pale ale van ongeveer 4%, met citrus, florale hoptoetsen en een zachte biscuitachtige moutbasis. Een ideale starter op een warme zomeravond. Een mooi voorbeeld van de moderne craftbeerscène aan de oevers van Mersey.

Daarbij kwam een mini fish & chips: twee krokante fish-fingers, enkele dikke frieten, tartaarsaus en mushy peas. Een herkenbaar Engelse combinatie, maar in proefportie. De pairing werkte bijzonder goed omdat het frisse, droge karakter van het bier door het vet van de vis en de korst sneed. De citrusachtige hop sloot mooi aan bij de citroen en munt in de frisse erwtenpuree.
Daarna schakelden we over naar Punk IPA van BrewDog. Dit bier is intussen bijna erfgoed van de moderne Britse craftbeweging: ooit rebels en vernieuwend, vandaag zo ingeburgerd dat het een supermarkt-craft geworden is. In het glas bracht Punk IPA grapefruit, tropisch fruit, lychee, ananas en een duidelijke hopbitterheid. Na de zachtere Love Lane stond hier de hop centraal, met een drogere, scherpere afdronk. De brouwerij mag de afgelopen jaren dan in zwaar weer gezeten hebben, hun IPA (5,2% ABV) brengt de zon aan tafel.

De pairing gebeurde met een vegetarische curry van bloemkool, zoete aardappel en kikkererwten. Curry is in Groot-Brittannië deel van de eetcultuur. De kruiding van het gerecht vond aansluiting bij de citrus- en hoptoetsen van het bier, terwijl de bitterheid het romige van de yoghurt en het zoete van de aardappel mooi tegenwicht gaf.
Met Newcastle Brown Ale gingen we naar een heel ander register. Na de bitterheid van Punk IPA voelde dit bier als een zacht dekentje. Roodbruin in het glas, zacht moutig, met karamel, noten, toffee en een lichte fruitigheid. Ondanks dat dit bier door Heineken geproduceerd wordt, smaakt deze Newcastle Brown Ale als een authentieke Noord-Engelse ale.

Daarbij serveerden we een mini steak & ale pie in videevorm. Warm stoofvlees met spek en wortel, royaal in een krokant pasteitje. De karamelachtige moutigheid van Newcastle Brown Ale sloot mooi aan bij de jus, ui en deegkorst. De zachte bitterheid hield het gerecht in balans, zonder het vlees te domineren. Dit was comfortfood in miniatuurvorm.

Daarna werd het donkerder met Lancaster Black van Lancaster Brewery. Dit bier bracht ons bij de klassieke Engelse stout: geroosterde mout, koffie, cacao, een vleugje drop en een droge bitterheid. Wat opviel, was de drinkbaarheid. Lancaster Black is een evenwichtige donkere ale, die zeer gesmaakt werd door de aanwezigen. Lancaster Brewery is een meermaals bekroonde regionale brouwerij uit het noordwesten van Engeland.

De pairing was een eigenzinnige interpretatie van Welsh rarebit: kleine toastjes van geroosterd kletzenbrood, Engelse mosterd, Worcestershire sauce en cheddar, die kort gegratineerd werden en geserveerd werden met lente ui. Dit werkte verrassend goed. De kaas bracht vet en umami, de mosterd en Worcestershire gaven scherpte en diepte, terwijl het vruchtenbrood een lichte zoete ondertoon toevoegde. De roast en koffieachtige droogheid van Lancaster Black hielden die zoet-zoute combinatie strak. De lente ui zorgde voor extra frisheid.
We sloten af met Debauchery V van Steam Machine Brewing Company uit County Durham. Dit was meteen het zwaartepunt van de avond: een imperial stout van 11%, pikzwart, vol, romig, stroperig en intens. Donkere chocolade, koffie(likeur), gebrande mout, karamel, donkere suiker en alcoholwarmte kwamen samen in deze afsluiter. Dit is een bier dat je traag drinkt, in kleine hoeveelheden, als een digestief. Dit werd de lieveling van de aanwezigen. Steam Machine Brewery is waarschijnlijk de kleinste brouwerij uit de reeks, maar wat een gezellige plek. De brouwerij ligt wat onverwacht verscholen in een KMO-zone, maar je vindt daar een informele en gastvrije ontmoetingsruimte tussen de brouwketels. Zeker een bezoek waard, ook omdat de brouwer de voorzitter is van de Fellowship of Beer.

Daarbij kwam vanille-ijs met geroosterde walnootcrumble, een lepeltje espresso en enkele korrels zeezout. De combinatie was een topper. Het ijs temperde de alcoholwarmte en versterkte het romige karakter van het bier. De espresso trok de koffietoetsen in de stout naar voren. De walnootcrumble bracht crunch en geroosterde bitterheid, terwijl het zeezout de zoetheid wat optilde.

Wat deze eerste Maandag Bieravond vooral toonde, is hoe veelzijdig Engelse bieren kunnen zijn.
Lancaster Black en Debauchery V werden die avond verkozen tot de beste bieren én de beste pairings.
Inschrijven voor een volgende tasting? Meer informatie op: https://passpass.be/nl/o/klinkklaar-ar9XaB