Uit recente cijfers van Statistiek Vlaanderen (gepubliceerd op 9 juni 2022) blijkt dat dat 46% van de bevolking van 16 tot 74 jaar de nodige digitale basisvaardigheden mist: 37% heeft lage digitale vaardigheden en 8% heeft geen digitale vaardigheden of heeft geen internet gebruikt in de voorbije 3 maanden.
Dit toont nogmaals de omvang én de gevaren van de digitale uitsluiting in onze samenleving en de gevolgen voor onze economie. Vergeleken met bijvoorbeeld Nederland en Finland lopen we ook ferm achter: het aandeel burgers dat meer gevorderde digitale vaardigheden heeft is in het Vlaamse Gewest gelijk aan 26%. In Nederland en Finland heeft ongeveer de helft van de burgers meer gevorderde digitale vaardigheden.
Niet alleen een belangrijke taak voor onderwijs, maar ook voor (lokale) besturen en openbare bibliotheken. Jan Van Hee en Nathalie Dullemont gaven daarover een lezing op Informatie aan Zee en schreven daarover een artikel voor SamPol.
De jury kroont Daan De Zutter (1998) tot winnaar van de Emile Zola Prijs 2022. Zijn essay ‘The men who sold the world’ is een felle J’accuse tegen Elon Musk, Richard Branson en Jeff Bezos die met hun ruimtevaartbedrijven ongekende hoogtes verkennen, maar in feite zorgen voor een absoluut dieptepunt in de geschiedenis van de mensheid.
Onze aandacht gaat echter naar de tweede plaats, want daar staat Hadjira Hussain Khan (1996) met ‘Jeugdliteratuur als spiegel en venster’, een mooi en helder geformuleerd pleidooi voor meer diversiteit in jeugdliteratuur. Het gebrek vandaag aan diverse representatie in jeugdliteratuur draagt immers bij aan een eenzijdig, arm wereldbeeld.
Verhalen vormen onze gemeenschap. Het gebrek vandaag aan diverse representatie in jeugdliteratuur draagt bij aan een eenzijdig, arm wereldbeeld. Het zorgt ervoor dat mensen in hun eigen beperkte werkelijkheid blijven…
Zelf mocht ik het laatste uitgebreide onderdeel schrijven: een toolkit voor de implementatie van kennismanagement binnen organisaties.
Ideaal om je op een zomers terras nog wat bij te scholen 🙂
Deze publicatie is een referentiewerk voor al wie in Vlaanderen actief is in de bibliotheeksector of op een documentatiedienst. We bespreken informatievaardigheden binnen en buiten de bibliotheek, de verschillende aspecten en soorten van informatiebronnen, en de uitdagingen en implementatie van kennismanagement.
Informatie en informatievaardigheid zijn twee belangrijke begrippen in tijden van fake news en alternative facts. Maar wat is een informatievaardig persoon en welke rol speelt de bibliothecaris om informatievaardigheid te faciliteren?
In het eerste deel bespreken we informatievaardigheden en de evolutie van de rol van de bibliotheek daarin, maken we je snel wegwijs in de informatiezoektocht en -verwerking, en lichten we het concept ‘mediawijze bibliotheken’ toe.
In het tweede deel gaan we in op de verschillende aspecten van informatiebronnen, met aandacht voor o.a. het wettelijk depot en de Belgische Bibliografie, de Koninklijke Bibliotheek van België, en Open Science. We geven ook overzichten van concrete bronnen die van pas kunnen komen voor bibliotheek- en documentatiemedewerkers.
Het derde en laatste deel is gericht op het beheren van informatie binnen je organisatie. Daarin bespreken we de uitdagingen van kennismanagement voor de informatiespecialist en geven we een praktische toolkit mee voor de implementatie ervan.
Abraham Ortelius door PP Rubens Als eerste cartograaf en geograaf kwam de Vlaming Abraham Ortelius (1527-1598) op het idee om de beste en meest betrouwbare kaarten van zijn tijd te bundelen in één volume: het Theatrum orbis terrarum. Hij is dus de uitvinder van de Atlas. Je kunt die online doorbladeren. Echt iets voor mogelijke […]
Kate Bush staat voor het eerst in de Amerikaanse Billboard top-10 met een single dat 37 jaar oud is. In de jaren tachtig was Kate Bush populair in het Verenigde Koninkrijk en Europa, maar brak nooit echt door in de Verenigde Staten. In de slipstream van de waanzinnige Netflixreeks “Stranger Things” leerde een nieuwe generatie […]
De zomereditie van Apache Magazine is uit. Voor wie Apache niet kent: Apache is een kritisch en onafhankelijk online nieuwsmedium. Op hun website stellen zich voor als: Apache stelt de vragen die commerciële mediabedrijven uit de weg gaan. Als onafhankelijk nieuwsmedium leggen we machthebbers het vuur aan de schenen. Zo geven we een stem aan […]
Op de gemeenteraad van 9 mei kwamen we te weten dat gemeente Berlare over tot de openbare verkoop van 15 percelen grond die gelegen zijn in het reservaat de Heidemeersen in de buurt van de Beukenlaan en Heidkasteeldreef. Dit is het verkwanselen van natuurgebied om de slecht beheerde gemeentekas bij te spekken.
Al deze gronden liggen in groenbestemming op het gewestplan nl ‘Parkgebied’ en ook in het visiegebied van het erkend reservaat De Heidemeersen.
Wat gaat er nu mee gebeuren? Verkopen en de beperkingen in de exploitatie verdoezelen? Met nog meer, terecht, boze eigenaars van gronden tot gevolg?
Natuurpunt heeft alle ettelijke keren te kennen gegeven dat ze de gronden in beheer willen nemen, maar op hun vraag kwam nooit een antwoord. Natuurpunt beheert daar in de buurt ondermeer ‘t Stampkot en de duingebied aan school Ten Berge).
We zijn dan ook zeer teleurgesteld te vernemen dat de gemeente openbaar wil verkopen zonder overleg met de natuurbeheersorganisaties.
We vragen dan ook om af te zien van deze verkoop om volgende redenen:
De percelen liggen in groengebied dus natuur moet voorrang krijgen. Als lokale overheid wordt je geacht in te zetten op behoud van groene ruimte en natuur dus biodiversiteit.
In andere gemeenten worden dergelijke gronden sowieso in beheer gegeven van de terreinbeherende verenigingen, zoals Natuurpunt of vzw Durme.
Sommige gemeenten voorzien zelfs een budget voor aankoop van dergelijke percelen door deze organisaties. Meer nog, bepaalde gemeenten dekken gedeeltelijk of volledig de restfinanciering wanneer de terreinbeherende vereniging zelf aankoopt. Dit was zelfs voorzien in het gemeentelijk milieubeleidsplan Berlare 2005‐2009, maar is nooit uitgevoerd.
Berlare zou hier dus net het omgekeerde doen !
De percelen liggen in het visiegebied van erkend reservaat De Heidemeersen.
Dit druist in tegen het charter over biodiversiteit dat gemeenten Wichelen, Wetteren, Laarne en Berlare met Natuurpunt destijds hebben afgesloten te Schellebelle in 2009. Daar staat letterlijk: Door de ondertekening van het charter engageert de gemeente zich om vooruitgang te boeken op 5 terreinen. Oa. Gebiedsgericht: restfinanciering, gemeentelijke gronden in beheer krijgen, …
Het zijn gemeenschapsgronden. Dan verwacht je toch dat de gemeente er iets mee doet dat van algemeen nut is. Hier gaat men verkopen met een duidelijke voorkeur voor particulier belang. Terreinbeherende verenigingen kunnen dit niet meer kopen, omdat de aankoopsubsidie van de Vlaamse overheid niet kan gebruikt worden bij de aankoop van een gemeenschapsgoed.
In tijden van klimaatopwarming en de vraag van de Vlaamse overheid aan lokale besturen om extra te bebossen zijn deze gronden toch wel een buitenkans om dit te realiseren. Het verder beheer hoeft de gemeente niets meer te kosten bij overdracht naar de terreinbeherende vereniging. Een tijdje geleden keurden we hier het Klimaatplan goed. Is dat een vodje papier?
“Andere eigenaars moeten de letter van de wet naleven, terwijl het gemeentebestuur afspraken en reglementen naast zich neer kan leggen.”
Het gemeentebestuur pakt graag uit met onze groene gemeente, terwijl ze hierbij vooral de pluimen van anderen op de eigen hoed steekt. Dat zou zelfs niet zo erg zijn, moesten ze zelf hun groengebied niet verkwanselen.
We hopen dat Gemeente Berlare de gronden een functie biedt van openbaar nut en de uitbouw van klimaatrobuuste natuur versterkt. Indien het in de handen van de gemeente blijft, kunnen alle mensen daar van de natuur genieten en heeft dit extra uitstraling aan ons imago van groene gemeente.
Interne modem voor een analoge telefoonlijn (bron: wikipedia).
Ergens in 1995 had ik mijn eerste computer met internetverbinding. Dat iconische inbelgeluid! De gewone telefoonlijn was het niet de digitale snelweg waarvoor internet toen reeds versleten werd. Het was zoiets als “slow cooking”, je moest geduld hebben om een resultaat te krijgen.
In die tijd vernam ik dat de stad Zottegem protesteerde omdat een Nederlands pornobedrijf de domeinnaam zottegem.be gekaapt had. Als gezonde jongeling wilde ik dat wel eens onderzoeken: minutenlang wachten tot die ene onscherpe naaktfoto lijntje voor lijntje te voorschijn getoverd werd. Niet echt iets wat je een “vluggertje” kon noemen.
Niet alleen stad Zottegem was er laat bij: ook veel andere domeinnamen van Belgische instituten en overheden vielen in handen van snelle zakenmannen, die er ofwel een commerciële site van maakten of de domeinnaam voor veel geld door verkochten aan de “slachtoffers” die er niet snel genoeg bij waren om hun eigen domeinnaam te verkrijgen. Toch zou België een zeer belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van het internet.
Andere anekdote: in 1999 gaf ik voor het eerst mijn e-mailadres door aan studenten in het hoger onderwijs. Ze hoorden het in Keulen donderen, één student had een e-mailadres. Twee jaar later was dat al meer dan de helft. De digitale transitie zou niet meer te stoppen zijn.
Ongeveer 20 jaar geleden fietste ik op een vrijdagavond, als tamelijk verse inwoner van Berlare, naar huis. In gedachten verzonken overliep ik de komende week, want maandagochtend ontiegelijk vroeg vertrok ik voor het werk naar Letland (fantastisch land, trouwens). Mijn presentatie was klaar, valies was zo goed als gepakt, mijn paspoort was aangevraagd, …
Plots kreeg ik het koud zweet: Aangevraagd! Niet afgehaald! Dat was ik rats vergeten en vertrekken zonder paspoort was niet mogelijk. Het gemeentehuis was al uren gesloten en toen was het gemeentehuis ook niet open op zaterdag.
Zonder veel verwachtingen belde ik naar de burgemeester. Ondanks het vrij late uur én het feit dat hij op een familiefeest zat, nam hij op, luisterde naar mijn probleem en zei: “Kom naar het gemeentehuis, ik zal er zijn.”.
Hij nam me mee op sleeptouw voor een zoektocht door de kantoren. Hij deed dat met veel jovialiteit, de nodige kwinkslagen en een gezellige keuvel. Het vinden van het paspoort was ook voor hem ook geen evidentie, maar na enkele telefoontjes naar medewerkers, ontdekten we de bergplaats.
Mijn paniek had plaats gemaakt voor euforie.
Het feit dat hij goedgemutst een stommiteit van een verstrooide inwoner op een onmogelijk moment kon verhelpen, typeerde hem: een man met een groot hart voor al zijn inwoners.
Jan Van Hee 