Esquelbecq (Ekelsbeke – fr), 11 november 2026

Zalige brouwerij, zalige taproom, zalig festivalleke. Op 11 november was het weer Thiriez Hop Fest in Esquelbecq, of Ekelsbeke in het Vlaams. Wat me opnieuw opviel, waren de gezinnen en de vanzelfsprekende mix van leeftijden. Ik werd er zowaar een beetje nostalgisch van. Het voelde voor mij Vlaamser aan dan menig evenement aan onze kant van de grens. In Neerlandia uit 1962 vind je een verslag van een volksfeest in de kasteeltuin van Ekelsbeke. Blijkbaar ben ik lang niet de eerste die hier aan een authentiek Vlaams dorpsfeest denkt.

De aanleiding was de hopoogst. Op het programma stonden bières de récolte, gebrouwen met versgeplukte, ongedroogde hopbellen. Die moeten snel naar de brouwerij, want eenmaal geplukt zijn ze door hun hoge vochtgehalte maar kort houdbaar. Vijf gastbrouwerijen werden uitgenodigd om hun eigen oogstbier mee te brengen. De heerlijke rockabilly van The Hoodoo Tones zorgde voor de soundtrack bij het proeven.

De rondleiding in deze betrekkelijk kleine brouwerij was snel rond en het was vooral de gids die er een boeiende activiteit van maakte. Ondanks de taalbarrière, smulde ik van zijn uitleg. Nog niet vaak heb ik het brouwproces zo laagdrempelig én toch zo accuraat weten overbrengen voor een breed publiek. Door zijn uitleg te stofferen met bijzondere en lokale weetjes, zoals het brouwen van bières de récolte, bleef het ook interessant voor de kenners.

Voor het “leggen van de fond” bij al dat proeven waren er verschillende foodtrucks. Ook de Rijselse referentie “Bierbuik” was er met frieten en burgers. De suggestie van vriend en persoonlijke reisgids Johny om de naam te veranderen in “Toogzweer” werd helaas niet weerhouden door de uitbater.

Van huisgist tot drie soorten peper

Daniel Thiriez begon in november 1996 in een oude boerderij in het Frans-Vlaamse Houtland, na elf jaar personeelswerk in de grootdistributie. Dertig jaar later zijn de eigen gist en de hergisting op fles nog altijd kenmerkend voor de familiebrouwerij. De Blonde d’Esquelbecq is haar uithangbord, rond en licht kruidig. Ook de Ambrée d’Esquelbecq, met karamel en geroosterd brood en de stevige Thiriez Triple Bio (8,5%) zijn volgens mij sterke aanraders. Voor de hopliefhebbers is er de Étoile du Nord (5,5%), een blonde saison met regionale mout en hop. Toen Thiriez dit bier in 1999 uitbracht, was die hoeveelheid hop volgens hem zo ongewoon dat het bier als een ufo werd onthaald.

En dan is er de Pepper Trip (8%), die ik enkele weken geleden op FIBA-bierfestival leerde kennen. Een saison kan van zichzelf al een peperig gistprofiel hebben. Thiriez vond dat blijkbaar een uitnodiging en voegde er drie echte pepers aan toe, uit Malabar, Madagaskar en Kampot. ‘Peperig’ mag je hier dus letterlijk nemen, een aanrader als je van wat pikant houdt.

Een Welsh Gose in Frans-Vlaanderen

Ook de gasten kregen plaats aan de tap om, vooral, hun oogstbieren te laten proeven. Uit België kwamen De Ranke, voor wie ‘kleine brouwer’ intussen een rekbaar begrip is en reeds verschillende klassiekers op hun palmares hebben. Zij brouwen elk jaar een Hop Harvest met verse hop van de nieuwe oogst. Nog uit België, wel van iets verder weg uit de Gaume in Luxemburg, kwam La Rulles. Zij lieten hun bieren met wilde hopsoorten proeven. Brewbaix uit Roubaix stond eveneens op de affiche en ik proefde ook goeie bieren van Brasserie de la Somme uit Domart-en-Ponthieu.

De verrassing die dag kwam toch uit Wales. Sobremesa Drinks is het project van de Spaanse brouwer Adrián Morales Maillo en de Welshe Alys Williams. Ze maken farmhousebieren en cider en telen in Wales zelf zachtfruit voor hun dranken.

Geen idee, hoe ze vanuit het verre Wales, op dit kleine dorpsfestival in Frans-Vlaanderen terecht kwamen. Naar verluidt deed de douane onderweg wat moeilijk. Het gaf wel een extra dimensie aan deze 11 november. De Eerste Wereldoorlog bracht niet enkel dood en verschrikking in deze contreien, soldaten uit Wales zouden ook hun stempel zetten op de Noord-Franse gastronomie. In de estaminets van Noord-Frankrijk staat vaak “le Welsh” op het menu. Cheddar, gesmolten met bier en mosterd, gaat over een snee brood en dan onder de grill. Bestel je een welsh complet, dan komt er ook nog een spiegelei bovenop. Lekker, vooral met iets zuur-fris.

En laat dit nu net in het gamma zitten van Sobremesa. De fruitbieren die ik proefde, zaten rond de 3,5% en hielden de zoetigheid mooi in toom. Mijn favoriet was de voortreffelijke Welsh Gose (3,7%). Gose is van oorsprong een Duits, friszuur tarwebier met koriander en wat zout. Sobremesa gebruikt het oude Welshe tarweras Hen Gymro en Halen Môn-zeezout van het eiland Anglesey.

Sobremesa is Spaans voor het natafelen. Nog wat blijven zitten, nog wat voortpraten. In Ekelsbeke hadden ze daar op 11 november alvast weinig uitleg bij nodig.

PS: er moet geen oogstfeest gevierd worden om te genieten van Ekelsbeke en omgeving. Informatieborden zijn er trouwens vaak viertalig: Frans, Engels, Nederlands én …. Vlaams.