Vandaag in de gemeenteraad verdedigt sp.a-schepen Wim Arbijn, in een vorig leven misschien ooit een socialist, de prijsstijging van het OCMW-rusthuis Ter Meere. Nu reeds één van de duurste OCMW-rusthuizen in Vlaanderen. Hier ben ik oprecht kwaad over! Vooral omdat dit de zoveelste asociale maatregel op rij is, die Wim openlijk steunt.

Als gewoon sp.a-lid heb ik geen stem in het sp.a-bestuur, daarom deel ik mijn mening via deze weg.

In 2018 gaan we opnieuw naar de stembus om een nieuw gemeentebestuur te verkiezen. Reeds 2 legislaturen wordt onze gemeente bestuurd door de coalitie VLD en sp.a. Dit jaar is het dus 10 jaar dat een sp.a-schepen, Wim Arbijn, mee bestuurt in Berlare.

Dit is geen succes. Het blijft immers zoeken naar de rode stip in de blauwe oceaan. Sociaal voelende inwoners kunnen niet anders dan ontgoocheld zijn over het totale gebrek aan sociale accenten in het beleid.

Uiteraard konden de ambities bij het begin van deze laatste legislatuur niet al te hoog zijn, omdat sp.a mathematisch niet nodig was in de coalitie. De VLD had immers de volstrekte meerderheid. Dank zij de afspraak om de coalitie voor minstens 2 legislaturen verder te zetten, kon Wim toch (deels) opnieuw aanschuiven bij het college.

Waarschijnlijk voelde hij de bui hangen, want er straalde weinig ambitie uit zijn slogan bij de laatste verkiezingen: hij wilde enkel “MEE BESTUREN”, lees: zijn postje veilig stellen. Toen we na de verkiezingen vroegen of Wim iets meer dan zijn postje uit de brand wist te slepen, verwees hij naar de sociale thema’s in het meerjarenplan van de gemeente. Bij het nalezen vinden we het woord “sociaal” enkel terug bij “sociale media”.

Wim toont zich keer op keer liberaler dan de liberalen, zet zijn postje boven het algemeen belang en geen enkele keer wil hij een socialistisch accent leggen. Waarom zouden inwoners en sp.a-leden nog voor sp.a stemmen, als hun schepen niet eens de meest elementaire sociale rechten verdedigt in het gemeentebestuur?

Maar misschien kan Wim ons overtuigen van het tegendeel. Daarom zou ik graag willen weten van de schepen:

• wat zijn de socialistische verwezenlijkingen in de afgelopen 10 jaar, waar hebben de socialisten het verschil gemaakt, wat zou er nooit gerealiseerd zijn zonder de socialisten?
• wat zit de sp.a in deze coalitie te doen behalve een schepenwedde op te strijken en de VLD aan de volgende overwinning te helpen?

Sp.a-Berlare heeft de zware taak om in 2018 de gemeenteraadsverkiezingen te winnen, maar dan dient ze zo snel mogelijk een andere kopman/-vrouw te kiezen, iemand die wèl opkomt voor het welzijn van de inwoners en de toekomst van onze gemeente. Iemand die geen einzelgänger is en wèl verantwoording wil afleggen aan zijn/haar achterban. Er is in het huidige sp.a- bestuur ruim voldoende politiek talent om het van Wim over te nemen en zich te profileren als toekomstige lijsttrekker.  Hoe eerder hoe beter.

En winnen is belangrijk omdat, ondanks Wim, de socialisten de enigen zijn die van de sociale voorzieningen een prioriteit willen maken. Wij moeten nu, met z’n allen, de krachten bundelen om de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 te winnen. 2018 is bangelijk dichtbij. 

Sinds de fusie van 1976 is sp.a Berlare er bij elke verkiezingen op achteruit gegaan, maar ik ben er zeker van dat 2018 een keerpunt wordt. Want sp.a Berlare is meer dan ooit nodig. Het aantal gezinnen in kansarmoede steeg van 2,7% in 2010 naar 7% in 2015. Dat is bijna het drievoudige op 5 jaar tijd. De huidige regeringsmaatregelen voelen vooral de zwakkeren in hun portemonnee en dan zou ik niet graag in gemeente wonen die de zorgpremie onder het regionale gemiddelde houdt en de rusthuisprijzen laat stijgen ver boven het Vlaamse gemiddelde.

Maar ik heb alle vertrouwen in de opvolgers van Wim…