Nee, Berlare stond niet op de lijst van plaatsen waar mensen woonden, die hun zwart geld in offshore-constructies gestoken hadden, de zogenaamde Panama-papers.
Berlare wordt wel genoemd in de Ecuador papers.
Voor de verdere renovatie van het oud-gemeentehuis van Overmere riep het gemeentebestuur de hulp in van gespecialiseerde diensten van de federale overheid.
(bron: https://www.youtube.com/watch?v=ExwF7KoTtr4 – Johan Boelaert)
3 straffe madammen die kandidaat zijn voor het bestuur: Anne-Marie, Rita en Inge.
Op zondag 10 april is het verzamelen geblazen voor alle leden van sp.a Berlare om hun stem uit te brengen voor het nieuwe bestuur. Deze bestuursverkiezingen zijn cruciaal. In 2018 zijn er immers gemeenteraadsverkiezingen en een sterk sp.a-bestuur is belangrijk om te kunnen wegen op het beleid.
Het nieuwe bestuur heeft immers een zware taak. Sinds de fusie van 1976 is sp.a Berlare er bij elke verkiezingen op achteruit gegaan, ook bij de laatste verkiezingen heeft sp.a Berlare het harde werk van schepen Wim Arbijn niet kunnen verzilveren. Daarom moet de partij zich naar de volgende verkiezingen duidelijker profileren, meer communiceren en blijvend vernieuwen. Sp.a Berlare heeft de laatste jaren kunnen werken met een sterk bestuur met veel organisatiekracht, maar nu is het ook tijd om nieuwe gezichten naar voor te schuiven. De volgende verkiezingen moeten dan ook gewonnen worden, want Berlare heeft in deze tijden meer dan ooit nood aan een echte progressieve en sociale partij.
Er is immers nog werk om van Berlare een echt sociale gemeente te maken: de rusthuisprijzen in Berlare zijn bij de hoogste in Vlaanderen en de mantelzorgpremie was tot voor kort bij de laagste in Vlaanderen. Samen met een volwaardig sociaal restaurant lijken dat alvast de breekpunten voor een volgende deelname aan het gemeentebestuur.
Sp.a Berlare moet een stevige partij worden en daarvoor moet de partij
Vrede zij met Hem.
Verschrikkelijk!
Vorige week werden we ons helemaal bewust dat we ons niet kunnen afsluiten van het wereldwijde conflict tussen weldenkenden en haatvolle idioten.
De mensen die deze zelfmoordacties ondernemen zijn gebrainwashte imbecielen en zij zullen inmiddels tot de vaststelling gekomen zijn dat er geen 72 maagden op hen zitten de wachten. Maar vergis je niet, achter deze aanslagen zit wel degelijk een weloverwogen strategie. Het doel is immers panische angst te veroorzaken én bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten om een “totalen Krieg” te veroorzaken.
Het wapen van de terreur is niet het geweld, maar wel de angst voor het geweld. De terroristen hebben dus gewonnen wanneer we bang zijn, niet alleen voor het geweld, maar ook voor het onbekende. Als we bang zijn van vluchtelingen, moslims en iedereen, die anders is, dan wringen ze zich bij Daesh (IS) in de handen.
Eén Syrië strijder vertrok uit Zele, een andere uit Lokeren. Het grootste deel vertrok vanuit Antwerpen. De kans op een aanslag in Berlare is gelukkig quasi onbestaande, maar de “terror” werkt tot hier. Als je sommige hatelijke reacties leest op onze gemeentelijke fora en de belachelijke manifestatie bekijkt van de hooligans aan het Beursplein, lijkt het dat de terroristen aan het winnen zijn.
Laten we ook niet vergeten dat de grootste slachtoffers van het zogenaamde “moslimterrorisme” de moslims zelf zijn. Zowel letterlijk als figuurlijk. Letterlijk: 95% van de slachtoffers wereldwijd van dit soort terrorisme zijn moslims. Afgelopen vrijdag vielen nog meer dan 32 doden bij een voetbalmatch voor kinderen in Bagdad.
We gaan ons niet beschermen door Daesh (IS) in Syrië en Irak plat te bombarderen. Daarmee verspreiden we het conflict verder over de wereld. Toch kunnen we het terrorisme succesvol indijken met enkele “simpele” maatregelen:
Weiger dus om bang te zijn, bang van terreur, bang van het onbekende.
Het Agentschap Wegen en Verkeer heeft oren naar de frustraties van de inwoners van Overmere over het verkeersinfarct dat zich nu verlegd heeft naar de dorpskern. Na de maandenlange werken aan de brug is nu de Baron Thibautstraat aan de beurt. Het agentschap denkt aan een structurele oplossing.
“Met onze ervaring uit Antwerpen plannen we een ringweg rond de dorpskern om het doorgaand verkeer vlotter te laten verlopen. Zoals het BAM-tracé willen we ook werken met een tunnel onder het Kapelleplein en een dubbeldekkerbrug over het Donkmeer. We zoeken wel nog een passende naam voor de brug. In Antwerpen is dat de Lange Wapperbrug, misschien kunnen we de brug in Overmere de “Zwarte Madambrug” dopen? ” aldus de directeur van het AWV.
Op 1 april wordt hierover een volksraadpleging georganiseerd.
hackers aan het werk
Woensdag werd aan de Berlaarse verenigingen de BerlareApp voorgesteld, een app op je smartphone, die een pak informatie biedt, communicatie met de diensten bevorderd en handelaren en verenigingen een extra marketingtool biedt.
Vandaag help ik mee aan Apps for Ghent een jaarlijkse hackathon waarbij Stad Gent zijn open data beschikbaar stelt aan zogenaamde “hackers”, die daar mooie dingen met creëren in de vorm van websites, games en andere toepassingen. Enkele mooie voorbeelden vind je hier. Dit zorgt niet alleen voor leuke applicaties, maar ook voor bijkomende beleidsinformatie, zoals in welke straten er de meeste senioren wonen. Ideaal voor bijv. een armoedebarometer.
Dit jaar is het thema “Maps for Ghent”, kaarten dus. Benieuw of er primeurs te rapen zullen zijn bij de voorstellingen, vooral omdat het “mobiliteits- en circulatieplan” het gespreksonderwerp is in de stad sinds maanden.
Gent toont zich de “smart city” bij uitstek en bewijst dat ze innovatie hoog in het vaandel draagt. Jaarlijks worden verschillende applicaties gelanceerd die een bepaalde nood dekken, van een “toilet finder” tot een managerieel dashboard voor de stad.
Deze zomer kwam open data wat minder positief in het nieuws met de site Realo, maar minister De Croo heeft gelijk als hij zegt dat we niet bang mogen zijn van open data.
Een totaal andere aanpak dan in Berlare, waar gekozen werd voor één (commerciële) app, die alle mogelijke toepassingen verenigd. Een negental (kleinere) gemeenten kozen reeds voor deze app. Een goedwerkende applicatie, maar hopelijk is deze schaalgrootte voldoende om dit product leefbaar te houden. 
Een bijkomende vraag is of deze app op termijn niet in conflict komt met de nieuwe regelgeving over hergebruik van overheidsinformatie . Elke gemeente is verplicht om hergebruik van data toe te staan en veel van de Berlaarse data zit nu gevat in een commercieel product. Werk aan de winkel om dit even uit te zoeken.
In elk geval zal open data ook voor Berlare veel betekenen.
Er komt eindelijk duidelijkheid over de problemen met de communicatie en de uitvoering van de werken aan plantvakken van de N445. Een schepen, die verder anoniem wenst te blijven, geeft toe dat er wel contacten geweest zijn met het Agentschap Wegen en Verkeer én met de aannemer van de werken.
“Tja, ik herinner me vaagweg dat we met de heer Tom Roelants, administrateur-generaal van het AWV, en de toegewezen aannemer gaan eten zijn in de Lijsterbes. Na enkele flessen La Macinaia Chianti Classico hebben we waarschijnlijk het contract getekend, maar zeker ben ik niet. Toen de restaurantrekening volgde, bleek het budget voor de werken reeds met de helft opgesoupeerd. Vandaar dat de plantenbakken slecht aangelegd zijn.“, aldus de schepen.
Sinds 2014 jaren heeft Berlare een nieuwe adviesraad: de Gemeentelijke Adviesraad voor Lokale Economie en Middenstand ofwel GALEM.
Het is haar taak om het gemeentebestuur te adviseren over het lokaal economisch beleid en om actief mee te denken over hoe ondernemen en werken in Berlare gestimuleerd kan worden.
In de statuten staat onder meer:
De GALEM adviseert (op eigen initiatief of verzoek) het gemeentebestuur bij het bepalen van het lokale economisch beleid en dit voor alle beleidsdomeinen die rechtstreeks of onrechtstreeks een invloed hebben op ondernemen in Berlare.
Het CBS verbindt zich ertoe om voor elke beslissing die een rechtstreekse en belangrijke weerslag heeft op de lokale economie eerst een advies te vragen aan de GALEM.
Alle stukken die nodig zijn om gemotiveerd te kunnen adviseren, zullen aan de GALEM ter beschikking gesteld worden.
Elke beslissing van het CBS of gemeenteraad die afwijkt van het advies van de GALEM, zal ten opzichte van de GALEM gemotiveerd worden.
De leden zijn als volgt bepaalt:
Nee, ik ben hier niet geboren en getogen, maar het Donkmeer was ook in het verre Olsene een icoon. Mijn grootvader reed met zijn vrienden op de schaarse mooie en vrije dagen de 50 km met de fiets om er te feesten en te genieten. Het Donkmeer had een uitstraling tot ver buiten de provinciegrenzen en nog steeds hoor je Antwaarps en Westfluuts op de terrasjes aan het meer.
Echter Donkfront en masterplannen ten spijt: het Donkmeer wordt steeds meer het inlandse equivalent van de Belgische kust, even spuuglelijk volgebouwd, maar dan zonder de horeca. Langzaam wordt een mooi uitzicht op het Donkmeer een voorrecht van de happy few, die zich een 5-sterrenflat kunnen permitteren.
Over de architectuurstijl van Lakeview kunnen we discussiëren, maar dit is wel het exponent van waar het naar toe gaat met ons Donkmeer. As we speak, worden nieuwe flatgebouwen goedgekeurd: aan de Brielstraat worden 2 nieuwe blokken met telkens 6 appartementen opgetrokken. Dit zorgt voor de nodige discussie in en rond de gemeenteraad, maar ook de bij vorige meerderheid was een beschermd uitzicht geen prioriteit. In 2006 was het volbouwen van de Donk nog een belangrijk punt in de verkiezingen, toch bij sp.a, Groen en spirit.
Door een decennia-lange verwaarlozing, bloeden het toerisme en de horeca dood. Ooit was “Overmere Donk” een begrip in Vlaanderen (en daarbuiten), nu nog schim van zichzelf. Een vergane glorie.
En zo sterft het democratische dagjestoerisme verder een stille dood en wordt het uitzicht op het Donkmeer steeds meer het voorrecht van de vermogenden die een duur appartement kunnen betalen.
Voor inwoners uit de Donkgemeenten is hun meer een evidentie, iets gewoons. Toch is dit uitzicht de moeite waard om beschermd te worden. Waar vind je dit nog in de regio, in de provincie of in Vlaanderen? Laat ons toch wat meer zorg dragen voor dit icoon in verval.
Salonsocialist! OK, ik heb al verschillende mensen dit tegen mij horen zeggen en nog meer horen denken. Een gezin van tweeverdieners met elk een managementfunctie. Niet echt het profiel van een sp.a-kiezer. Behoren we niet eerder tot de doelgroep van de N-VA, partij van verzuurde Vlamingen, of de VLD, partij met een ongezonde belastingsfetisj. Of zitten we toch juist?
Ik draag “salonsocialist” graag als geuzennaam. Ondanks de nodige tegenslagen in het verleden, hebben we niets te kort. Helaas is dit voor veel mensen in onze samenleving niet het geval. Mensen die meer willen doen voor de zwakkeren in onze samenleving dan wat liefdadigheid, komen automatisch uit bij het predicaat socialisme: ijveren voor een betere verdeling in onze samenleving.
Liefdadigheid is nodig en nuttig, omdat de overheid in gebreke blijft. Daarnaast doen we aan liefdadigheid uit een vorm van eigen belang: een schuldgevoel afkopen of je hemel verdienen. Altruïsme als de opperste vorm van egoïsme als het ware. Socialist ben je uit overtuiging, daar is bij ons geen enkel eigen belang mee gemoeid. Socialisten wensen structurele oplossingen voor de ongelijkheid, geen aalmoezen.
Ieder kind heeft immers recht op een zorgeloze jeugd, elke zieke heeft recht op gepaste verzorging en niemand wil op zijn oude dag nog moeten werken om de touwtjes aan elkaar te knopen.
Iedereen heeft recht op bescherming bij een tegenslag in het leven. Misschien vindt die tegenslag ons ook op een dag.
Misschien zijn we dan toch socialist uit eigenbelang.
Jan Van Hee 